นจะค่อยๆ หดกลับมา กระซิบแผ่วเบา“เบาๆ หน่อย อย่าล่อสัตว์ประหลาดพวกนั้นเข้ามาสิ”“ทำไมเราไม่วิ่งออกไปกับพวกเขา ทำไมต้องมาหลบอยู่ที่นี่ด้วย?” นักเรียนหญิงอีกคนถามภายในห้องน้ำอันคับแคบและมืดมิดแห่งนี้ มีนักเรียนหญิงสามคนเบียดเสียดกันอยู่ ใบหน้าของพวกเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ริมฝีปากซีดเซียวอลันเบาเสียงลง ดวงตาเป็นประกายอย่างน่าประหลาด “เธอไม่เคยดูหนังภัยพิบัติเหรอ? ตอนที่วันสิ้นโลกมาถึงพวกที่วิ่งออกไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลังมักจะตายกันหมด!”“จากประสบการณ์การดูหนังมาหลายปีของฉัน ในเวลานี้ การแยกตัวออกจากกลุ่มใหญ่ แล้วไปหลบในที่ปลอดภัยเพื่อรอความช่วยเหลือเป็นวิธีที่ดีที่สุด!”“แต่… นี่มันไม่ใช่หนังนะ!” นักเรียนหญิงข้างๆ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “แล้วเธอแน่ใจเหรอว่าห้องน้ำเป็นที่ปลอดภัย?”“ฉันก็อยากหาที่อื่นนะ แต่ในอาคารเรียนใหญ่โตขนาดนี้ นอกจากห้องเรียนก็มีแต่ห้องน้ำ จะให้ไปหลบที่ไหนอีกเล่า” อลันถอนหายใจอย่างจนใจ “แต่พวกเธอวางใจได้ พวกเราหลบอยู่ที่นี่ จะต้องไม่เป็นไรแน่ๆ”แอ๊ด~!อลันยังพูดไม่ทันขาดคำ ประตูห้องน้ำพลันถูกเปิดออกเด็กสาวสามคนที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำกรีดร้องออกมาพร้อมกัน!เมื่อเห็นว่าผู้ที่เปิดประตูไม่ใช่สัตว์ประหลาด แต่เป็นเด็กหนุ่มที่ถือดาบอยู่ พวกเธอก็รีบเอามือปิดปากเงียบเสียงลง“ไม่เป็นไร? ไม่เป็นไรได้ยังไงน่ะ” หลินชีเยี่ยเอ่ยอย่างเย็นชาดาบตรงในมือถูกชักออกมา ภายใต้สายตาหวาดกลัวของคน
