“ติ๊งต่อง– ยินดีต้อนรับ!”หลินชีเยี่ยผลักประตูสำนักงานเข้าไป เห็นหงอิงนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟา จึงโบกมือทักทายเธอ“อรุณสวัสดิ์ครับ พี่หงอิง”“ชิงเยี่ย! ในที่สุดนายก็มา!” หงอิงเห็นหลินชีเยี่ยก็รีบลุกขึ้นจากโซฟา“เกิดอะไรขึ้นครับ?”“มีเรื่องแล้ว” หงอิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ก้าวเข้ามาจับข้อมือของหลินชีเยี่ย แล้วรีบเดินลงไปชั้นใต้ดินนี่เป็นครั้งแรกที่หลินชีเยี่ยเห็นสีหน้าจริงจังของหงอิง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “สิ่งลี้ลับ……เหรอครับ?”“อืม และมันค่อนข้างยุ่งยากด้วย”ทั้งสองผลักประตูเข้าไปในห้องกิจกรรม หลินชีเยี่ยจึงพบว่าสมาชิกหน่วย 136 มาถึงกันครบแล้วเฉินมู่เหยี่ยที่ยืนพิงเสาอยู่เห็นหลินชีเยี่ยมาถึง จึงเดินไปนั่งลงตรงโต๊ะประชุม ใบหน้ายังคงไร้อารมณ์“คนครบแล้ว เริ่มประชุมกันได้”หลังจากที่ทุกคนนั่งลง เฉินมู่เหยี่ยก็เคาะนิ้วลงบนโต๊ะแล้วเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ“เมื่อคืนนี้ เราได้รับแจ้งว่ามีสิ่งมีชีวิตในตำนานปรากฏตัวขึ้นอีกแล้ว”“สถานที่คือ……โรงเรียนมัธยมที่สองเมืองชางหนาน”“โรงเรียนมัธยมที่สองงั้นเหรอ?!” หลินชีเยี่ยตกตะลึง“ใช่ โรงเรียนที่นายเคยเรียนนั่นแหละ” เฉินมู่เหยี่ยพยักหน้า “และคนที่แจ้งความดูเหมือนจะเป็นคนรู้จักของนายด้วย”เฉินมู่เหยี่ยตะโกนไปทางห้องด้านหลัง “เจ้าหนูนั่น ตื่นหรือยัง? ถ้าตื่นแล้วก็ออกมา!”ทุกคนหันไปมอง พบเด็กหนุ่มที่มีเลือดฝาดเต็มดวงตากำลังเดินออกมาจากห้องอย่างเชื่องช้าหลินชีเยี่ยเห็นเขาก็ร้อ
