ี้ยว เสียงกรีดร้องแหลมสูงดังก้องไปทั่วห้องขังมันพยายามดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง หมายจะหนีจากฝ่ามือของหลินชีเยี่ย ทว่าน่าเสียดาย… ที่มันทำไม่ได้ที่นี่คือโรงพยาบาลของหลินชีเยี่ยเขาคือผู้อำนวยการของที่นี่เขาปราถนาชีวิตของมันมันจำเป็นต้องตาย!ประกายเย็นเยียบวาบขึ้นในดวงตาของหลินชีเยี่ย ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวน ราชาหน้ากากปีศาจก็เหมือนลูกโป่งที่พองตัวอย่างรวดเร็ว!จากนั้น…… ก็ระเบิดออก!เลือดและเศษเนื้อกระจายทั่วห้องขัง แต่ก็ถูกผนังและพื้นดูดกลืนไปอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาไม่กี่วินาที สิ่งมีชีวิตในตำนานขั้นชวนก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยห้องขังนี้ราวกับสัตว์ร้ายที่ยังมีชีวิต พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง!เสื้อกาวน์สีขาวของหลินชีเยี่ยเปื้อนเลือดเช่นกัน เขามองห้องขังที่ว่างเปล่า เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าไร้อารมณ์“แกแข็งแกร่งมาก แต่น่าเสียดาย……”“โรงพยาบาลของฉัน ไม่ต้อนรับแก”พูดจบ เขาก็หันหลังกลับ สอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกาวน์ แล้วเดินออกไปทีละก้าวในทางเดินอันมืดมิด เลือดที่เปรอะเปื้อนบนเสื้อกาวน์ก็ค่อยๆ ซึมหายไป……ราวกับมันเป็นสัตว์ร้ายที่กลืนกินมนุษย์
