านาทอส ข้าจะมอบของขวัญให้เจ้าสักชิ้นหนึ่งละกัน”“ของขวัญ?” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว“ใช่ ข้าจะมอบกำไลข้อมือของข้าให้เจ้า ต่อไปนี้เจ้าจงพกมันติดตัวไว้ แล้วเจ้าก็จะสามารถ……” นิกซ์พูดพลางเอื้อมมือไปลูบข้อมือของตนเอง……ก่อนจะเงียบไป แล้วลูบมันอีกครั้งเธอค่อยๆ ก้มลงมองข้อมือเปลือยเปล่าของตัวเอง กำไลข้อมือหายไปไหน?“กำไลของข้า……กำไลของข้าหายไปไหน?”หลินชีเยี่ย “……”ไม่ต้องสงสัยเลยว่านิกซ์คงจะป่วยหนักจริงๆ!นิกซ์เอียงคอเล็กน้อย ขมวดคิ้วมุ่น ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างยามที่หลินชีเยี่ยกำลังจะลุกขึ้น นิกซ์พลันเอ่ยขึ้นมาว่า “ข้านึกออกแล้ว!”“นึกอะไรออกครับ?”“กำไลของข้าถูกผู้อื่นชิงเอาไปแล้ว”“ชิงไป?” หลินชีเยี่ยชะงัก เขาพยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกถึงเรื่องราวเกี่ยวกับกำไลในตำนานเทพเจ้าไม่ออก แล้วเทพองค์ใดกันที่สามารถช่วงชิงสิ่งของจากเทพีแห่งรัตติกาลไปได้?“มิใช่เทพเจ้า” นิกซ์ส่ายหน้า พลางชี้นิ้วมาที่หลินชีเยี่ย “นางคล้ายคลึงกับเจ้า”“คล้ายผม……หมายความว่าเป็นลูกของคุณงั้นหรือครับ?” หลินชีเยี่ยพยายามพิเคราะห์ในสิ่งที่นิกซ์ต้องการจะสื่อ“ไม่ใช่ ที่บอกว่าคล้ายกับเจ้าน่ะ หมายถึงนางก็สวมชุดสีขาวแบบนี้”หลินชีเยี่ยม่านตาหดเกร็ง คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น“คุณหมายความว่า……ก่อนที่ผมจะมา มีคนสวมชุดแบบนี้เข้ามาในห้อง แล้วชิงกำไลของคุณไปงั้นเหรอ?”นิกซ์พยักหน้าสีหน้าของหลินชีเยี่ยพลันเคร่งขรึมไม่นึกเลยว่าจะได้รับข้อมูลสำคัญเช่นน
