รณ์ไม่คาดฝันพลันเกิดขึ้น!ราวกับว่ามีดวงตาอยู่บนหลัง จ้าวคงเฉิงเอี้ยวตัวหลบอย่างรวดเร็ว กรงเล็บของราชาหน้ากากปีศาจเคว้งอยู่กลางอากาศ!หลังจากนั้น ดาบตรงในมือพลันตัดผ่านสายฝนเป็นเส้นโค้งยาว พุ่งตรงไปที่ศีรษะของราชาหน้ากากปีศาจ!เคร้ง–!เสียงกระทบดังก้องกังวาน ราชาหน้ากากปีศาจกำดาบของจ้าวคงเฉิงไว้แน่นดั่งคีมเหล็ก จากนั้นก็เหวี่ยงเท้าเตะจ้าวคงเฉิงจนลอยละลิ่วไปเหมือนใบไม้แห้ง!แต่ถึงอย่างนั้น ก็มิอาจปิดบังความตกตะลึงในดวงตาของมันได้มันไม่เข้าใจว่าจ้าวคงเฉิงรับรู้การโจมตีของมันได้อย่างไรจ้าวคงเฉิงล้มลงกระแทกพื้น ร้องครางด้วยความเจ็บปวด พยายามลุกขึ้นอย่างยากลำบาก แต่ก็อดยกยิ้มไม่ได้น่าประหลาดใจไหม? คาดไม่ถึงล่ะสิ?จ้าวคงเฉิงใช้ดาบค้ำยันร่างกาย แล้วหัวเราะเย้ยหยันผนึกต้องห้ามนี่มันบิดเบี้ยวจริงๆ หากเป็นเวลาปกติ ฉันคงตกหลุมพรางและตายด้วยน้ำมือแกไปแล้ว แต่น่าเสียดาย……จ้าวคงเฉิงชูนิ้วขึ้น ชี้ไปยังท้องฟ้า วันนี้ฝนตกแกสามารถหลอกประสาทสัมผัสของสิ่งมีชีวิตได้ แต่ไม่สามารถหยุดยั้งน้ำฝนที่ตกลงมาด้วยแรงโน้มถ่วงได้ ยามที่น้ำฝนกระทบบนผิวหนังของฉัน มันทำให้ฉันสัมผัสได้แกสามารถเปลี่ยนแปลงประสาทสัมผัสของฉัน ทำให้ฉันรู้สึกว่าน้ำฝนตกลงมาจากทุกทิศทาง……แต่ฉันก็สามารถใช้สิ่งนี้เพื่ออนุมานทิศทางที่แท้จริงได้!หากรู้ทิศทางมาตรฐานหนึ่งทิศ ทิศทางที่เหลือก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปจ้าวคงเฉิงยิ้มเยาะ กระอักเลือดออกมาคำหนึ่
