ังก็ห่างกันพอสมควร แม้ว่าราชาหน้ากากปีศาจจะมาที่นี่ มันก็ต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ และโอกาสที่จะถูกพบเห็นก็มีน้อยในสถานการณ์เช่นนี้ อู๋เซียงหนานยังสามารถส่งคนมายังย่านที่อยู่อาศัยเก่าได้ ย่อมถือว่าทำดีที่สุดแล้วตอนนี้เขาต้องรีบอพยพผู้คนในย่านที่อยู่อาศัยเก่าโดยเร็วที่สุดนี่คือการแข่งขันกับเวลา!เงาร่างของจ้าวคงเฉิงพุ่งทะยานฝ่าสายฝนด้วยความเร็วที่น่าตกใจ หยาดฝนที่ตกลงมากระทบกับกระเป๋าเดินทางในมือจนเกิดเป็นละอองน้ำระยิบระยับไม่ไกลนัก ท่ามกลางสายหมอกอันพร่าเลือน บ้านหลังเล็กๆ ที่คุ้นเคยก็ยิ่งปรากฏชัดเจนขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เขาก็เพิ่งออกมาจากที่นั่นใจของจ้าวคงเฉิงเปี่ยมด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เมื่อคำนวณเวลา ครอบครัวนั้นก็น่าจะเริ่มทานมื้อเย็นกันแล้วกระมัง? เขานึกถึงซี่โครงหมูราดซอสเปรี้ยวหวาน มะเขือเทศผัดไข่ และถั่วฝักยาวผัดแห้ง……จริงสิ ถั่วฝักยาวนั่นเขาเป็นคนล้างเองบ้าเอ๊ย เมื่อกี้เพิ่งไปอวดเก่งต่อหน้าเด็กนั่น บอกว่าปล่อยให้เรื่องปกป้องโลกเป็นหน้าที่ของตัวเอง ทว่าตอนนี้ต้องขึ้นไปเคาะประตูบ้านพวกเขาเพื่ออพยพ……แบบนี้มันไม่เสียหน้าเกินไปเหรอ?แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจเรื่องหน้าตาแล้วจ้าวคงเฉิงวิ่งฝ่าสายฝนไปข้างหน้า แต่ในตอนนั้นเอง กลิ่นเหม็นอันน่าสะอิดสะเอียนพลันพุ่งเข้ามาในโพรงจมูก!ม่านตาของเขาพลันหดเล็กลง หยุดฝีเท้าอย่างกะทันหัน!!ซ่า ซ่า ซ่า……เสียงสายฝนดังก้องอยู่ในหัวข
