่งรัตติกาลผู้ที่เคยสูงส่ง บัดนี้กลับอ่อนแอและน่าสงสารเพียงนี้เธอเป็นทั้งเทพีแห่งรัตติกาล และเป็นมารดาผู้รอคอยการกลับมาของบุตร‘หากต้องการรักษาอาการป่วยของเธอ จำเป็นต้องเริ่มจากต้นตอ…’ คำพูดของคุณหมอดังก้องในหัวของหลินชีเยี่ยอีกครั้ง เขาก้มหน้าใคร่ครวญอย่างหนักต้นตอ……รากเหง้าของอาการป่วยของนิกซ์คือการที่เธอสูญเสียลูกหากต้องการรักษาก็มีแต่ต้องเริ่มจากบุตรของเธอ แต่บุตรของเธอล้วนเป็นเทพเจ้ากรีกที่มีชื่อเสียงโด่งดัง เขาไม่อาจไปตามหาพวกเขาทีละคน แล้วพากลับมาหานิกซ์ได้หรอกนะ?ทว่าหลินชีเยี่ยไม่รู้ว่าพวกเขาถูกหมอกพามายังโลกนี้หรือไม่ แล้วจะไปหาเทพเจ้าจำนวนมากขนาดนั้นได้จากที่ไหนกัน?ถึงแม้จะหาเจอแล้ว เทพเจ้าชั่วร้ายเหล่านั้นจะยอมมากับเขาดีๆ เหรอ?หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วครุ่นคิด ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา!บางที……แบบนี้น่าจะได้ผล?หลินชีเยี่ยลุกขึ้นยืน จ้องมองนิกซ์อย่างลังเลใจอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจ ก้าวไปข้างหน้าภายใต้สายตาว่างเปล่าของนิกซ์ หลินชีเยี่ยก้าวมาข้างหน้าเธอทีละก้าว……ค่อยๆ คุกเข่าลงยื่นมือออกไปโอบกอดนิกซ์ไว้กระซิบที่ข้างหูของเธอว่า“ท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว”ในขณะนั้น ดวงตาของนิกซ์พลันเปล่งประกายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!!เธอยื่นมืออันสั่นเทาออกมา ตระกองกอดหลินชีเยี่ยไว้แน่น ผ่านไปเนิ่นนาน เธอเอื้อนเอ่ยประโยคที่สมบูรณ์ออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ“ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ทานาทอส ลูกแ
