ที่ต้องทำ…”“มีอะไรที่สำคัญไปกว่าการปกป้องบ้านเมืองอีกล่ะ?!”“ผมมีป้าคนหนึ่ง และลูกพี่ลูกน้องอีกหนึ่งคน” หลินชีเยี่ยมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย “คุณป้าอายุไม่มาก แต่เพื่ออาจิ้นและผมผู้ไร้ประโยชน์คนนี้ คุณป้าทำงานหนักในโรงงานทั้งวันทั้งคืน เป็นแบบนี้มาสิบปีแล้วตอนนี้ร่างกายของคุณป้าแทบจะไม่ไหวแล้ว…”“คุณป้าเป็นคนที่เข้มแข็งมาก ทั้งๆ ที่ตนเองนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น นวดต้นคอจนน้ำตาไหล คุณป้าก็ยังปากแข็งบอกว่ากำลังเล่นโยคะเพื่อบำรุงร่างกาย…”“ผมนั่งอยู่ตรงข้าม คุณป้าคิดว่าผมมองไม่เห็น”“คุณป้าใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังและเหนื่อยมากเกินไป”“ลูกพี่ลูกน้องของผมฉลาดมาก มีความกตัญญู แต่น่าเสียดาย… เขายังเด็กเกินไป จึงไม่สามารถแบกรับครอบครัวนี้ได้”“ผมยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่ต้องทำ”“ผมต้องหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว ผมต้องซื้อบ้านหลังใหญ่ให้คุณป้าและลูกพี่ลูกน้อง ผมต้องทำให้คุณป้าไม่ต้องกลับไปทนทุกข์ในโรงงานมืดๆ นั่นอีก!”“ผมต้องส่งลูกพี่ลูกน้องของผมเรียนมหาวิทยาลัย เพื่อทำให้เขาและคุณป้ามีชีวิตที่ดีขึ้น!”“สิบปีที่ผ่านมา พวกเขาไม่เคยทอดทิ้งเด็กไร้ค่าอย่างผม ตอนนี้ผมหายดีแล้ว ผมจะทิ้งพวกเขาได้อย่างไร?”“พวกคุณนั้นสูงส่งและยิ่งใหญ่มาก หากมีโอกาส ผมอาจจะเข้าร่วมกับพวกคุณ…”“แต่ตอนนี้ ผมแค่อยากอยู่เคียงข้างพวกเขาอย่างสงบ…”“เพื่อปกป้องครอบครัวนี้”
