ในขณะที่กริมกำลังยิ้มกริ่มอย่างภาคภูมิใจกับอัตราการฟื้นตัวอันยอดเยี่ยมของนักล่าจระเข้มาร จู่ๆ เสียงความเคลื่อนไหวแปลกประหลาดก็ดังแทรกขึ้นมา
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ซากศพเย็บต่อรูปร่างน่าสยดสยองตัวแล้วตัวเล่ากระโจนออกมาจากกองเพลิง พวกมันส่งเสียงคำรามขู่ในลำคอ พร้อมพุ่งเข้าใส่จระเข้มารอย่างบ้าคลั่ง
“บ้าเอ๊ย! ทำไมถึงเยอะขนาดนี้วะ!”
ซากศพเย็บต่อทั้งสิบเอ็ดตัวเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไว กระจายกำลังเข้าโอบล้อมเป็นรูปพัด ปิดทางหนีทีไล่จนหมดสิ้น
กริมไม่รอช้า รีบกระตุ้นการทำงานของกำไลข้อมือทันที เกราะหนามแสงสีเขียวมรกตค่อยๆ ก่อตัวขึ้นพันรอบร่างกายเพื่อเตรียมรับแรงกระแทก
และวินาทีต่อจากนั้น… คือฉากการปะทะระยะประชิดอันนองเลือดระหว่างนักล่าจระเข้มารกับฝูงซากศพเย็บต่อ
เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายการโจมตีของพวกซากศพเย็บต่อคือจระเข้มารที่มีร่างกายมหึมา แต่เป้าหมายที่แท้จริงของคนบงการกลับเป็นกริมที่นั่งหัวโด่เป็นเป้าใหญ่อยู่บนหลังจระเข้ต่างหาก!
นี่คือยุทธวิธีพื้นฐานที่ผู้ฝึกหัดส่วนใหญ่นิยมใช้เมื่อต้องรับมือกับสายอัญเชิญ เมื่อเทียบกับสัตว์อัญเชิญที่ถึกทนและไม่กลัวตาย ร่างกายของตัวผู้อัญเชิญเองนั้นเปราะบางกว่ามาก ดั
