ัดเข้าปาก แล้วกระทืบเท้าขวาลงบนหลังสัตว์อัญเชิญเบาๆ
ทันใดนั้น มนุษย์ดินนักล่าที่คอยขว้างหอกคุ้มกันอยู่ตรงหน้าเขาตลอดเวลา พลันขยายร่างใหญ่ขึ้นแล้วถอยกลับมา… ก่อนจะเขมือบร่างของกริมเข้าไปไว้ในตัวมันเองจนมิด!
วินาทีถัดมา นักล่าจระเข้มารร่างยักษ์ก็ทิ้งตัวดำดิ่งลงไปในผืนดินใต้เท้าอย่างรวดเร็วราวกับวาฬดำน้ำ และหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย!
ซากศพเย็บต่ออีกแปดตัวที่เหลือพากันพุ่งเข้ามา ตะกุยตะกายขุดดินตรงจุดที่กริมเคยอยู่กันอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับไม่พบอะไรเลยนอกจากความว่างเปล่า
“เชี่ย…”
เสียงอุทานดังเซ็งแซ่ไปทั่วขอบสนาม
“ไอ้เด็กบ้านั่น… มันดำดินได้ด้วยเหรอวะ? ทีนี้เจ้าแบล็ควู้ดงานเข้าของจริงแล้วล่ะ!”
พูดตามตรง เมื่อแบล็ควู้ดเห็นศัตรูและหุ่นดินหายวับไปจากสายตาพร้อมกัน สมองของเขาก็ว่างเปล่าไปชั่วขณะ ตามมาด้วยความหงุดหงิดงุ่นง่านที่พุ่งพล่าน
บ้าเอ๊ย! แล้วจะสู้ยังไงต่อ? มองไม่เห็นตัวแบบนี้ คำสาปของข้าจะล็อกเป้าได้ยังไง?
ในขณะที่กำลังลังเล จิตสัมผัสที่เขาแผ่ขยายออกไปก็ตรวจพบบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ใต้ดิน แบล็ควู้ดหน้าเปลี่ยนสีทันที เขากระแทกไม้เท้าในมือลงกับพื้นอย่างแรง
ตู้ม!
กรงเล็บยักษ์ที่ก่อตัวจาก