งแหลมอย่างชั่วร้าย
“ไอ้หนู แกมันใจกล้าดีนี่! แต่หวังว่าอีกเดี๋ยว แกจะไม่ต้องลงไปนอนเน่าเฟะร้องโหยหวนอยู่ในกองเลือดนะ วางใจเถอะ ขอแค่แกยอมหมอบลงกับพื้นแล้วตะโกนยอมรับความโง่เขลาของตัวเองดังๆ ฉันอาจจะพิจารณาไว้ชีวิตแกสักรอบหนึ่งก็ได้! คิก คิก คิก…”
สำหรับการโจมตีด้วยวาจาของคู่ต่อสู้ กริมเพียงแค่ยิ้มเยาะมุมปากอย่างเย็นชา และโยน ผลึกอัญเชิญ ของตนเองออกมาโดยไม่เสียเวลาต่อปากต่อคำ
สภาพสนามในวันนี้ช่างเป็นใจ แม้พื้นดินใต้เท้าจะผ่านการทำให้แข็งตัวด้วยเวทมนตร์มาบ้าง แต่ถึงอย่างไรมันก็ยังเป็นพื้นดิน!
พริบตาต่อมา ธาตุดินจำนวนมหาศาลก็หลั่งไหลมารวมตัวกัน เงาร่างขนาดมหึมาที่ดูเลือนรางราวกับภาพลวงตาค่อยๆ ก่อตัวขึ้นต่อหน้าต่อตาทุกคน
เอ่อ… นี่มันจะไม่ใหญ่โตเกินไปหน่อยหรือ!
เมื่อ นักล่าจระเข้มาร ร่างยักษ์ปรากฏตัวชัดเจนขึ้นในสนาม เสียงโห่ร้องยินดีที่ข้างสนามเริ่มแผ่วเบาลง ผู้คนเริ่มมองหน้ากันด้วยความไม่มั่นใจ
‘ไอ้เด็กนี่เป็นสายอัญเชิญงั้นเหรอ? ทำไมถึงเรียกตัวบิ๊กเบึ้มขนาดนี้ออกมาได้?’
พร้อมกับการอัดแน่นของธาตุดิน ร่างกายของนักล่าจระเข้มารก็ยิ่งดูแข็งแกร่งและสมจริงขึ้นเรื่อยๆ ความมหึมาและรูปลักษณ์ที่ดุร้าย
