เขียวครามพุ่งตัวออกมาด้วยโทสะ
เบื้องหน้าคือซากปรักหักพังและกลิ่นเหม็นคาวของน้ำกรดที่ฟุ้งกระจาย แต่ไร้เงาของศัตรูและเพื่อนร่วมทีม แกรี่คำรามลั่นด้วยความแค้นเคือง
เขาไม่ได้เสียใจที่แอนนาตาย แต่เขาแค้นที่ถูกศัตรูปั่นหัวด้วยแผนตื้นๆ อย่าง “ล่อเสือออกจากถ้ำ” แล้วย้อนกลับมาเชือดเพื่อนร่วมทีมต่อหน้าต่อตา นี่คือการหยามเกียรติกันชัดๆ!
“ไอ้พวกสวะ! แน่จริงก็ออกมาสู้กับข้าสิวะ! บ้าเอ๊ย… ข้าจำกลิ่นอายพวกแกได้แล้ว อย่าให้ข้าเจอพวกแกคราวหน้านะ ข้าจะ…”
เสียงคำรามก้องสะท้อนไปมาในถ้ำร้าง แต่ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ แกรี่ทำได้เพียงกระทืบเท้าด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะหันหลังกลับแล้วหายตัวไปในเส้นทางที่เพิ่งจากมา