สูงมาก!” กริมวิเคราะห์ “จุดกำเนิดเสียงใกล้ขนาดนี้ ต้องเกี่ยวกับทีมเราแน่ และสิ่งมีชีวิตใต้ดินแถวนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสร้างภัยคุกคามให้ว่าที่จอมเวทจนต้องสู้ตายขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นก็เหลือความเป็นไปได้เดียว…”
“อืม!” แมรี่พยักหน้าเห็นด้วย “น่าจะเป็นไอ้พวกเด็กเปรตชุดดำฝั่งตรงข้ามนั่นแหละ อยากรู้จังว่าฝีมือจะสักแค่ไหน ถ้าอาศัยหุ่นเชิดของนาย เราอาจจะมีโอกาสลอบโจมตีพวกมันก็ได้นะ!”
“ปฏิบัติการครั้งนี้พวกเราประมาทเกินไป ก่อนจะคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม เราควรจะรวมกลุ่มกันไว้ก่อนจะดีกว่า อีกอย่าง…”
“อีกอย่างอะไร?”
“อีกอย่าง เธออย่าลืมสิ! ความแข็งแกร่งของพวกเราถือว่าอ่อนแอที่สุดในกลุ่มแล้ว ถ้าศัตรูจะเลือกที่ลอบโจมตีใครสักคน ทีมเรานี่แหละคือเป้าหมายชั้นดี!”
“ไม่ปล่อยก็ไม่ปล่อย ฉันเองก็อยากจะลองของดูเหมือนกัน หุ่นเชิดธาตุดินของนายพอจะตรวจจับความเคลื่อนไหวของศัตรูได้ไหม? ขอแค่ช่วยจับไอ้เด็กเปรตได้สักตัว พี่สาวคนนี้จะยอมนอนกับนายสักคืนเป็นไงล่ะ?” แมรี่กรีดนิ้วไปบนริมฝีปากของกริมแล้วหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
กริมถึงกับตัวสั่นสะท้าน เขารู้สึกปวดหัวกับรสนิยมอันวิปริตของแมรี่เสียจริง
ดูเหมือนแมรี่จะเริ่มสนุกก
