ดนี้ กลับหาตัวที่มี ผลึกแก่นแท้สัตว์อสูร ไม่เจอเลยสักตัว กริมกับแมรี่จึงทำได้เพียงตัดเอากรงเล็บที่ยังพอสมบูรณ์อยู่บ้างมาจำนวนหนึ่งอย่างลวกๆ แล้วนั่งบนหลังจระเข้ยักษ์มุ่งหน้าลึกเข้าไปในใต้ดินต่ออย่างไม่แยแส
ส่วนซากศพแหลกเหลวที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ไม่เกินครึ่งวันก็จะถูกสิ่งมีชีวิตใต้ดินที่ตามกลิ่นมาจัดการกินจนเกลี้ยง ในโลกใต้ดินที่อาหารขาดแคลนอย่างหนัก สิ่งใดก็ตามที่กลืนลงท้องได้ย่อมไม่มีทางถูกทิ้งขว้าง ในถ้ำมืดมิดและลึกซึ้งที่พวกเขาท่องไป ย่อมมี “พนักงานทำความสะอาดตามธรรมชาติ” คอยเสาะหาอาหารอยู่มากมาย
แต่สิ่งที่กริมคาดไม่ถึงคือ หลังจากพวกเขาจากไปได้ไม่นาน หินงอก (Stalagmite) เตี้ยๆ บริเวณขอบถ้ำก็เกิดการสั่นสะเทือน แล้วจู่ๆ ก็ลุกขึ้นยืนกลายเป็นร่างมนุษย์ประหลาดที่มีผิวหนังเป็นหิน มนุษย์หินผู้นี้มีดวงตากลวงโบ๋ หันหน้าไปยังทิศทางที่พวกกริมหายตัวไปราวกับสิ่งไม่มีชีวิต บนร่างแผ่คลื่นพลังประหลาดออกมา ซึ่งถูกส่งผ่านไปตามเส้นทางลับบางอย่างไปยังที่ไกลแสนไกลอย่างรวดเร็ว
เมื่อส่งข้อมูลเสร็จสิ้น มนุษย์หินผู้นั้นก็ค่อยๆ ประกอบร่างกลับเข้าหากันอย่างยากลำบาก คืนสภาพสู่หินงอกเตี้ยๆ ตามเดิม ดูไม่ออกถึงพิรุธใดๆ
