กลับอย่างใจเย็น พร้อมกับซัดลำแสงสายฟ้าขนาดใหญ่สองสายออกจากฝ่ามือ พุ่งตรงเข้าใส่ร่างของเควินที่ถูกตาข่ายไฟฟ้าช็อตจนขยับไม่ได้
แต่ในจังหวะที่ลงมือ เขากลับเกิดความลังเลใจแวบหนึ่ง เพิ่งมาถึงต่างถิ่น จะให้ฆ่า “เพื่อนร่วมทีม” ตั้งแต่วันแรกเลยหรือ? แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนเริ่มก่อน แต่ถ้าสมาคมสืบสวนขึ้นมาอาจจะยุ่งยาก!
ในขณะที่เขากำลังชั่งใจว่าจะลดระดับความแรงของ “สายฟ้าฟาด” ดีไหม จู่ๆ ความเจ็บปวดรุนแรงก็แล่นพล่านมาจากกลางหลัง!
ฉึก! มีดสั้นสีดำสนิทแทงทะลุร่างจนปลายมีดโผล่ออกมาที่หน้าอก และในเวลานี้เอง ร่างเงาที่ดิ้นรนอยู่ในตาข่ายไฟฟ้าตรงหน้าก็แตกกระจายออกเป็นชิ้นๆ ราวกับเศษกระจก พร้อมกันนั้น น้ำเสียงแหบพร่าเย็นยะเยือกก็ดังขึ้นข้างหู
“ที่นี่… ตำแหน่งว่าที่จอมเวทมันไม่มีความหมายอะไรหรอก! ครั้งหน้าจำไว้ อย่าล้อเล่นกับคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้า!”
พูดจบ เควินก็กระชากมีดสั้นออกแล้วดีดตัวถอยหลังไปสองก้าว จ้องมองเหยื่อด้วยสายตาเย็นชา
ว่าที่จอมเวทหนุ่มเจ็บปวดจนเหงื่อกาฬไหลพราก แต่สิ่งที่ทำให้เขาหวาดผวายิ่งกว่าคือวิชาตัวเบาอันลึกลับ เขาแข็งใจล้วงขวดน้ำยาสีม่วงออกมาดื่มครึ่งหนึ่งและเทราดลงบนปากแผลอีกครึ่งหนึ่ง
ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นทันตา บาดแผลฉกรรจ์ที่หน้าอกสมานกันจนกลายเป็นสะเก็ดเลือดในชั่วอึดใจ เมื่อสะเก็ดหลุดร่อนออกก็เผยให้เห็นผิวหนังใหม่ที่เรียบเนียน
“บลัดดี้แมรี่!” เควินหัตถ์ทมิฬผิวปากอย่างยียวน “พวกว่าที่จ
