ภายใต้การนำทางของพรานจระเข้มารกริมเคลื่อนที่แหวกว่ายผ่านชั้นดินลึกสามเมตรด้วยความเร็วสูง ราวกับปลาที่กำลังแหวกว่ายอยู่ในสายน้ำ
พลังจิตวิญญาณของเขาแผ่พุ่งทะลุหมอกธาตุดินอันหนาทึบ ทำหน้าที่ดั่งเรดาร์ส่งภาพทุกสิ่งที่รับรู้ตลอดเส้นทางกลับเข้ามาในสมองของกริมอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นรากไม้โบราณที่ขดตัวพันกันยุ่งเหยิง เศษหินดินทรายที่แตกหัก แมลงและสัตว์เลื้อยคลานใต้ดินที่ขยับตัวยุกยิก หนูนาและแมลงสาบที่ขดตัวสั่นงันงกอยู่ในรัง กิ่งไม้แห้งเน่าเปื่อย หรือแม้แต่เศษซากวัตถุปริศนา…
เพียงแค่การเดินทางสั้นๆ กลับเปิดโลกทัศน์ให้กริมได้เห็นมุมมองใหม่ที่แตกต่างจากความรู้เดิมอย่างสิ้นเชิง ในโลกใต้พิภพที่ซ่อนเร้นแห่งนี้ กริมเปรียบประหนึ่งจักรพรรดิผู้เย็นชาที่มองลงมายังสรรพชีวิตเบื้องล่างโดยไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก หากเขาต้องการ เพียงแค่ส่งกระแสจิตสั่งการ พรานจระเข้มารก็พร้อมจะพลิกแผ่นดินบริเวณนี้ให้พินาศย่อยยับได้ในพริบตา
แม้ใจอยากจะดื่มด่ำกับมุมมองแปลกใหม่ของการท่องโลกใต้ดินให้มากกว่านี้ แต่ผ่านไปเพียงแค่ครึ่งก้านธูป (ประมาณเจ็ดถึงแปดนาที) เขาก็เริ่มทนไม่ไหวเสียแล้ว
ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะพลังจิตวิญญาณไม่พอ แต่เป็นเพราะเขาใกล้จะขาดอากาศหายใจตาย!
ในฐานะผู้ฝึกหัดเวทที่ครอบครองพลังเหนือธรรมชาติ ร่างกายของกริมย่อมมีความต้านทานและความอดทนเหนือกว่าคนธรรมดาหลายเท่า คนทั่วไปกลั้นหายใจเพียงหนึ่งนาทีก็คงสลบเหมือด
