เนื้อหน่อย!” กริมตอบกลับด้วยท่าทีสบายๆ แต่แฝงความเขี้ยวลากดิน
ในสภาวะสงครามเช่นนี้ ของชิ้นไหนที่บูสต์พลังต่อสู้ได้ทันที ราคามันไม่มีคำว่าปกติอยู่แล้ว จะเฟ้อไปแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับคุณภาพและความคอขาดบาดตายของผู้ซื้อ ดังนั้นเมื่อเจอของที่ใช่ ทุกคนต้องเตรียมใจที่จะล้มละลายไว้ได้เลย
“ระดับราชา!?!”
แอมอุทานเสียงหลง ความอยากได้พุ่งปรี๊ดจนแทบจะเผาไหม้จิตใจ แต่ฉับพลันเขาก็ชะงัก มองกริมด้วยสายตาสงสัย “ระดับนาย… ล่าจระเข้ยักษ์บึงมรณะระดับราชาได้แล้วเหรอ?”
กริมส่ายหน้ายิ้มๆ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ
แอมมองไปรอบๆ ห้องที่รกเหมือนรังหนู แล้วสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับโกเลมดินเหนียวที่ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นอยู่มุมห้อง
“โอ้พระเจ้า… หุ่นเชิดธาตุดิน!”
ในฐานะผู้ดูแลห้องฝึกมนตรา สายตาของแอมย่อมเฉียบคมกว่าคนทั่วไป เขามองออกทันทีว่าแกนกลางของหุ่นเชิดตัวนี้คือแกนผลึกธาตุดินของสัตว์อสูรระดับสูง เมื่อปะติดปะต่อเรื่องราว เขาก็พอจะเดาที่มาที่ไปของวัตถุดิบเหล่านี้ได้
หลังจากนั้น การเจรจาธุรกิจก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น
แอมยอมทุ่มสุดตัวเพื่อแลกกับวัตถุดิบทั้งหมดรวมถึงไข่จระเข้ยักษ์โดยใช้แต้มภูมิปัญญา15 แต้ม,กิ่งไม้กรีดร้อง1 ชิ้น และคัมภีร์เวทมนตร์อีกสองเล่ม เป็นข้อแลกเปลี่ยน
กริมเองก็พอใจกับข้อเสนอนี้มาก โดยเฉพาะคัมภีร์เวทมนตร์ที่เขาเจาะจงเลือกเองกับมือ
สำหรับผู้ฝึกหัดเวทสายธาตุไฟ เวทมนตร์ป้องกันตัวมีตัวเลือกไม่มากนัก หลักๆ ที่นิยมก
