ยความหวาดกลัว ทำได้เพียงมุดหัวซ่อนตัวอย่างไร้ศักดิ์ศรี
บางทีในสายตาของพวกมัน ผู้ฝึกหัดเวทอย่างพวกเขานี่แหละ คือสัตว์ประหลาดที่ชั่วร้ายและเลือดเย็นยิ่งกว่า!
กริมเดินเลียบไปตามทางเดินหินกรวด มุ่งตรงไปยังสนามทดสอบที่เขาเล็งไว้——บึงโคลนตม
ซิมบ้าตายไปแล้ว และกลายสภาพเป็นโกเลมดินเหนียวในมือของเขา เหล่าแม่เฒ่าปีศาจพวกนี้กำลังอยู่ในช่วงระส่ำระสายไร้ผู้นำ เหมาะแก่การเอามาเป็นคู่ซ้อมมือที่สุด
เขายืนนิ่งอยู่ที่ขอบนอกของบึงโคลนตม เบื้องหน้าห่างออกไปห้าก้าวคือบ่อน้ำเน่าที่เหม็นโฉ่ ในน้ำขุ่นคลั่กมืดสลัว กริมสัมผัสได้ถึงคลื่นวิญญาณอ่อนๆ ของแม่เฒ่าปีศาจสามตัวที่ซ่อนอยู่
กริมโยนแกนกลางหุ่นเชิดมารของโกเลมดินเหนียวลงไปที่ริมบ่อน้ำอย่างไม่ยี่หระ ทันทีที่ผลึกสีเหลืองอ่อนสัมผัสกับพื้นดินและความชื้น คลื่นพลังลึกลับสายหนึ่งก็แผ่ออกมาจากตัวมัน
ภายใต้การชักนำด้วยจิตของกริม โดยไม่ต้องร่ายคาถาใดๆ ฝุ่นควันสีเหลืองดินจำนวนมหาศาลเริ่มก่อตัวหมุนวนรอบๆ ผลึก ผืนดินเริ่มนูนขึ้นและบิดเบี้ยวด้วยแรงขับเคลื่อนของพลังงานประหลาด ก่อนจะค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างของหุ่นเชิดดินเหนียวที่คล้ายมนุษย์
กริมหลับตาสัมผัส… แกนกลางหุ่นเชิดมารที่เขาหลอมสร้างขึ้นนั้น ฝังตัวแน่นอยู่ตรงตำแหน่งหัวใจของโกเลมดินเหนียวพอดี
เขาลืมตาขึ้นพิจารณามันตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความคาดหวัง
นี่คือโกเลมดินเหนียวเพียงหนึ่งเดียวในขณะนี้… ที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของ
