สำหรับความลับเบื้องลึกเบื้องหลังเหล่านั้น กริมย่อมไม่อาจล่วงรู้ได้เลย
ในเวลานี้ เขากำลังตกอยู่ในสภาวะที่เรียกว่า “เจ็บปวดทว่าเปี่ยมสุข” อย่างแท้จริง
เดิมทีกริมคิดว่าตนเองยังมีเวลาเหลือเฟือที่จะค่อยๆ บ่มเพาะพลังและพัฒนาตัวเองอย่างเงียบเชียบ แต่เหตุการณ์ระทึกขวัญในวันนี้กลับเป็นเหมือนระฆังเตือนสติว่า โลกใบนี้ไม่ได้หมุนไปตามแผนการที่เขาวาดฝันไว้เสมอไป
ชีวิตที่สงบสุขเกินไปในช่วงก่อนหน้าสร้างภาพลวงตาให้เขาหลงคิดว่า เส้นทางของผู้ฝึกหัดเวทจะราบรื่นเรียบง่ายเช่นนี้ตลอดไป แต่การเผชิญหน้ากับความตายในวันนี้ ได้ตอกย้ำให้เห็นถึงช่องว่างอันลึกล้ำราวมหาสมุทรที่กั้นขวางระหว่างผู้ฝึกหัดเวทระดับต้นอย่างเขา กับผู้ฝึกหัดเวทระดับสูงซึ่งดูเหมือนจะอยู่ไกลเกินเอื้อม
เมื่อมองดูพรสวรรค์พิเศษที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงของเหล่าระดับสูง บวกกับวิธีการใช้เวทมนตร์ที่สอดประสานกับพรสวรรค์เหล่านั้นได้อย่างลงตัว กริมยิ่งตระหนักถึงความเชื่องช้าและล้าหลังของตนเองจนน่าใจหาย
หากยังดึงดันใช้วิธีเดิมๆ เขาอาจต้องเสียเวลาอีกสามถึงสี่ปี กว่าจะอาศัยการทำสมาธิวันแล้ววันเล่าและการสั่งสมความรู้เพื่อตะเกียกตะกายขึ้นสู่ผู้ฝึกหัดเวทระดับกลาง และหากฝันจะไปให้ถึงระดับสูง เขาคงต้องทนทุกข์ทรมานติดแหง็กอยู่ในระดับกลางอีกนับสิบปี ส่วนตำแหน่งว่าที่จอมเวทนั้นหรือ? ด้วยพรสวรรค์ที่มีอยู่ตอนนี้ แสงแห่งความหวังช่างริบหรี่จนแทบมองไม่เห็น
ในฐานะผู้ฝึ
