้ แต่วิธีการที่ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งความรู้นั้น ไม่อาจเรียกได้ว่าเมตตาหรือสันติเลย
โลกจอมเวทในฐานะมหาจักรวาลระนาบขนาดใหญ่ ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะกดขี่และยึดครองระนาบขนาดกลางและเล็กนับพันนับหมื่น พวกเขารีดเค้นทรัพยากรจากระนาบที่พ่ายแพ้เพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่ง ตระกูลจอมเวทที่ไม่มีระนาบส่วนตัวในการปกครองคงนับว่าเป็นตระกูลปลายแถวไม่ได้ด้วยซ้ำ
และผู้ที่ยืนอยู่แนวหน้าสุดของสงครามพิชิตระนาบ ก็คือเหล่าจอมเวทที่ติดอาวุธครบมือ ซึ่งจอมเวททางการระดับหนึ่ง อย่างแอนเดอร์สัน หากถูกส่งไปสนามรบนั้น ก็เป็นได้เพียงทหารเลวชั้นต่ำสุด… เป็นเพียงเหยื่อกระสุนเท่านั้น
ใช่แล้ว… หน่วยรบระดับต่ำที่สุดในกองทัพพิชิตระนาบคือ จอมเวททางการระดับหนึ่ง ส่วนผู้ฝึกหัดเวทน่ะหรือ? พวกมือใหม่ที่แม้แต่กฎเกณฑ์ของระนาบก็ยังปรับตัวไม่ได้ ไม่มีคุณสมบัติจะเป็นแม้แต่เหยื่อกระสุนด้วยซ้ำ
ดังนั้นยิ่งได้สัมผัสโลกใบนี้มากเท่าไหร่ อลิซก็ยิ่งยำเกรงต่อตัวตนระดับนี้มากเท่านั้น แม้พรสวรรค์ด้านมิติของเธอจะจัดว่ายอดเยี่ยม แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าจอมเวททางการ เธอก็เป็นเพียงนกขมิ้นน้อยที่ถูกบีบตายได้ด้วยมือเดียว ในโลกนี้ พรสวรรค์เป็นเพียง “โอกาส” ไม่ใช่ “ความแข็งแกร่ง” ตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา อัจฉริยะที่จบชีวิตอย่างน่าเวทนาในมุมมืดมีถมไป
เมื่อตระหนักว่าตนกำลังเผชิญหน้ากับของจริง อลิซรีบเก็บความเย่อหยิ่งทั้งหมดกลับไปทันที แม้บาดแผลจะเจ็บจนเ
