ุกคนได้สำเร็จ ทำให้พวกเขาหลงคิดว่าการป้องกันของเธอนั้นสมบูรณ์แบบไร้รอยต่อ
แต่สิ่งที่เธอคาดไม่ถึงก็คือ วันนี้ในดินแดนบ้านนอกคอกนาแห่งนี้ เธอจะต้องมาเจอกับคู่ต่อสู้ที่พิลึกพิลั่นถึงขนาดนี้ คนหนึ่งคือไอ้ตัววิปริตที่ดัดแปลงร่างกายเนื้อของตัวเองให้กลายเป็นรังแมลงอย่างสมบูรณ์ ส่วนอีกคนคือผู้ฝึกหัดเวทระดับต้นที่ดันมีดวงตาประหลาดมองเห็นการกระจายตัวของอนุภาคธาตุเวทได้ด้วยตาเปล่า เรื่องราวบ้าบอสองอย่างนี้มาบรรจบกัน จึงเหมือนลิขิตฟ้ากลั่นแกล้งให้เธอต้องมาเจอความซวยขั้นสุดในวันนี้
ถ้าหากไม่ใช่เพราะเจ้านักเชิดแมลงนั่น แต่เป็นผู้ฝึกหัดเวทระดับสูงคนอื่น เกรงว่าคงทนรับมือเธอได้ไม่ถึงหนึ่งกระบวนท่า ก็ต้องตกตายไปภายใต้วิชาดูดกลืนมิติอันพิสดารของเธอ ไหนเลยจะมีโอกาสได้มายืนลองผิดลองถูกซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อหาช่องโหว่ในการป้องกัน และถ้าหากไม่มีผู้ฝึกหัดเวทระดับล่างที่ใช้วิธีนอกรีตคนนี้ การป้องกันทางมิติของเธอก็คงไม่ถูกเจาะจนแตกพ่าย จนทำให้เธอต้องลิ้มรสความทรมานจากการถูกแมลงนับพันกัดกินร่างกาย
ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น อลิซอยากจะถลกหนังเลาะกระดูกไอ้ตัวต้นเหตุตรงหน้าเสียเดี๋ยวนี้ แต่ข้อมูลที่เธอสนใจที่สุดยังไม่ได้มา เธอจึงได้แต่กัดฟันข่มขู่ถามต่อ
“มันเป็นดวงตาเวทมนตร์ที่ผ่านการดัดแปลง หรือว่าเป็นเวทมนตร์เฉพาะทาง?”
“เวทมนตร์!”
“ส่งมอบออกมา แล้ววันนี้ฉันจะละเว้นชีวิตนาย!”
“พูดแล้วห้ามคืนคำนะ?”
“ฮึ! นายดูเหมือนจะมีทาง
