เปลวเพลิงบ้าคลั่งที่ถูกบาเรียมิติสะท้อนกลับมา ได้กลืนกินร่างของเขาเข้าไปในพริบตา
กริมสามารถอาศัย เนตรหยั่งรู้ธาตุ จับความเปลี่ยนแปลงของมิติได้ก็จริง แต่การบิดผันที่เกิดขึ้นแทบจะทันทีทันใดเช่นนี้ เขาก็ป้องกันไม่ทันอยู่ดี เปรียบเทียบง่ายๆ เขาต้องใช้เวลาสามถึงห้าวินาทีในการร่ายเวท แต่อลิซใช้เวลาเพียงหนึ่งวินาทีในการกระตุ้นพรสวรรค์เวทมิติของเธอ
ความห่างชั้นนี้ทำให้อลิซสามารถนั่งกระดิกเท้าดูเฉยๆ รอให้กริมร่ายเวทเสร็จแล้วค่อยเลือกว่าจะ “ปัดทิ้ง” หรือ “สวนกลับ” ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเธอต้องการ เวทมนตร์บทไหนที่ร่ายเกินสามวินาที กริมก็อย่าหวังว่าจะได้ปล่อยออกมา
เมื่อมองดูร่างผู้ฝึกหัดหนุ่มที่ถูกทะเลเพลิงกลืนกิน ดวงตาข้างเดียวของอลิซก็ฉายแววเย้ยหยัน แค่ระดับต้น ริอ่านเปิดฉากโจมตีระดับสูงก่อน… เจ้าเด็กนี่คงไม่รู้สะกดคำว่าตายจริงๆ
วู่ว!!!
เสียงลมกรรโชกพัดแสกหน้า หินกลมขนาดเท่าไข่ไก่ก้อนหนึ่งพุ่งทะลุม่านไฟออกมาอย่างดุดัน เป้าหมายคือศีรษะของอลิซ ตามมาติดๆ ด้วยร่างของกริมที่ยกมือป้องหัว พุ่งฝ่าเปลวเพลิงออกมาอย่างไม่คิดชีวิต ไฟนรกไม่เคยปรานีใคร การฝ่าออกมาดื้อๆ ทำให้กริมต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม ร่างกายด้านหน้าถูกไฟลวกจนดูไม่ได้ แขนทั้งสองเต็มไปด้วยแผลพุพองและรอยไหม้เกรียม
อลิซแสยะยิ้มเย็น นิ้วมือขยับเบาๆ ประกายแสงโปร่งใสสว่างวาบกลางอากาศ หินกลมก้อนนั้นถูกตัดสะบั้นออกเป็นสี่ส่วนทันที สายฟ้าสีน้ำเงิน
