อ้สารเลวนี่! ยอมตกไปอยู่ในมือมอนสเตอร์ดีกว่ายอมให้เธอจับได้ แสดงว่าต้องมีแผนหนีทีไล่เตรียมไว้แน่ๆ ไม่ได้การ… จะปล่อยมันไปไม่ได้เด็ดขาด ต้องลากตัวมันขึ้นมา แล้วเค้นความลับจากปากมันให้ได้ว่า มันรู้เรื่องพลังมิติของเธอได้ยังไง!
ด้วยความโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด อลิซคว้ามือขวาไปในอากาศ ล้วงผ่านมิติไปยังหน้าอกของหัวหน้าเผ่าแม่เฒ่าปีศาจโดยตรง
ฉึก!
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของซิมบ้า ในมือของอลิซพลันปรากฏก้อนเนื้อหัวใจที่แห้งเหี่ยวและเหม็นเน่าขึ้นมา มือเล็กๆ บีบเบาๆ
โพละ!
หัวใจเน่าเปื่อยระเบิดคามือ กลายเป็นผงธุลีปลิวว่อน เลือดเสียสีม่วงคล้ำไหลเยิ้มลงตามง่ามนิ้ว สายตาเย็นเยียบอำมหิตของอลิซจ้องมองร่างที่เริ่มทรุดฮวบของหัวหน้าเผ่า พลางเอ่ยเสียงเบาที่แฝงความตายเอาไว้ทุกอณู
“ส่งตัวไอ้เด็กผู้ฝึกหัดนั่นคืนมาซะ ไม่อย่างนั้น…” อลิซเว้นจังหวะเล็กน้อย “ครั้งหน้าที่ฉันจะขยี้ให้แหลก ก็คือสมองของแก!”
