ารกำลังจะมาเสิร์ฟ ว่ากันว่าในดินแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ เจ้าพวกนี้สามารถบินติดตามนักเดินทางที่ใกล้ตายได้เป็นวันเป็นคืนโดยไม่หยุดพัก เพียงเพื่อรอคอยวินาทีที่เหยื่อล้มลงและสิ้นใจ
กริมเดินช้าๆ ไปตามเส้นทางโรยกรวด ท่ามกลางสายตาต้อนรับอันน่าขนลุกของฝูงอีกามรณะนับร้อย และเหล่าสัตว์ร้ายที่แฝงเจตนาฆ่าฟันอยู่รอบกาย
“ชิป สแกนความเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมโดยรอบที ฉันอยากรู้ว่าเกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่!” ในที่สุดกริมก็ทนไม่ไหวกับบรรยากาศที่กดดันจนแทบขาดอากาศหายใจ จึงแอบส่งคำสั่งให้ชิปทำงาน
[ติ๊ด… เริ่มภารกิจสแกนแบบตามเวลาจริง… ตรวจสอบพลวัตสภาพแวดล้อมโดยรอบ… ติ๊ด ติ๊ด… ตรวจพบต้นกำเนิดกลิ่นไม่ทราบชนิด… ทิศตะวันออกเฉียงใต้… ระยะห่าง 500 เมตร…]
กลิ่นไม่ทราบชนิด?
เมื่อได้รับคำเตือน กริมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามแยกแยะกลิ่น ในที่สุดเขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ปะปนอยู่ในหมอกความชื้นอันเหม็นอับ มิน่าเล่าวันนี้พวกมอนสเตอร์ถึงดูตื่นตัวกันขนาดนี้! ขนาดเขายังได้กลิ่นคาวเลือด พวกสัตว์อสูรที่มีประสาทสัมผัสไวกว่ามนุษย์เป็นร้อยเท่า ย่อมต้องถูกสัญชาตญาณดิบกระตุ้นจนคลุ้มคลั่งอย่างแน่นอน
ลองนับวันดู วันนี้ไม่ใช่วันเปิดประตูประจำเดือนนี่นา! หรือว่าจะมีคนนอกแอบบุกรุกเข้ามา?
ด้วยความสงสัยเต็มอก กริมเงยหน้ากระดกน้ำทิพย์เอลันลงคอไปหนึ่งขวด ก่อนจะดึงฮู้ดขึ้นคลุมศีรษะ แล้วรีบมุ่งหน้าตรงไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้อย่างเ
