ู่ของแมรี่เริ่มมีประกายสีแดงวาบขึ้นมาอีกครั้ง ดูอันตรายและบ้าคลั่ง “ถ้านายไม่อยากตาย ก็จงเร็วกว่านี้อีกหน่อย…”
พูดจบแมรี่ชุดแดงก็ย่อตัวลงต่ำ ราวกับเสือดาวสาวที่เกร็งกล้ามเนื้อเตรียมกระโจนขย้ำเหยื่อ กลิ่นอายความดุร้ายพุ่งพล่านกดดันจนอากาศรอบข้างแทบจับตัวเป็นน้ำแข็ง
บ้าเอ๊ย! ปล่อยไว้แบบนี้ตายจริงแน่!
เมื่อมองเห็นดวงตาสีแดงฉานของแมรี่ และเขี้ยวแหลมคมที่ค่อยๆ งอกยาวออกมา สัญญาณเตือนภัยในหัวกริมกรีดร้องไม่หยุด เขาเลิกสนใจบาดแผลที่ชายโครง แล้วคำรามลั่น ตบมือทั้งสองข้างเข้าหากันอย่างแรง
พรึ่บ!
ด้วยการร่ายเวทด้วยความเร็วขีดสุดไม่ถึงสามวินาที ฝ่ามือทั้งสองข้างก็ลุกโชนไปด้วยก้อนเปลวเพลิงสีแดงสดขนาดใหญ่ กริมยกมันขึ้นมาตั้งการ์ดปกป้องด้านหน้าของตนเองไว้อย่างมิดชิด
“แบบนี้ค่อยดูได้เรื่องหน่อย! คิกคิก… กันให้ดีล่ะพ่อหนุ่ม!”
แมรี่หัวเราะเสียงเย็น ร่างกายพุ่งวาบเข้ามาประดุจสายฟ้าฟาด
สายตาของกริมจับภาพได้เพียงเงาจางๆ ที่แมรี่ทิ้งไว้ข้างหลัง ไม่รู้เลยว่าร่างจริงจะโผล่มาจากทิศไหน เพื่อไม่ให้ถูกประชิดตัวเหมือนเมื่อครู่ กริมจึงได้แต่ขยับตัวหมุนวนเป็นลูกข่าง พร้อมกับโบกสะบัดหัตถ์เพลิงผลาญทั้งสองข้างอย่างบ้าคลั่ง สร้างกำแพงไฟและคลื่นความร้อนปิดกั้นทุกเส้นทางที่ฝ่ายตรงข้ามอาจบุกเข้ามา
วู่ว… วู่ว… วู่ว…
ก้อนไฟสองก้อนถูกเหวี่ยงจนเกิดเสียงลมคำราม สาดกระแสไฟร้อนระอุออกไปรอบตัวเป็นระลอก
น่าเสียดายที่มันดูเหมือ
