่ละครั้งคือความเจ็บปวดจริง เจ็บจริง พักฟื้นจริง! กว่าจะหายดีก็เสียเวลาเรียนรู้ไปมหาศาล
นี่คือเหตุผลที่ทำไมผู้ฝึกหัดส่วนใหญ่ถึงจมปลักอยู่ที่ระดับต้น ร่ายเวทเป็นแค่หนึ่งถึงสองบท เพราะไม่มีใครกล้าเอาชีวิตไปเสี่ยงลองผิดลองถูกบ่อยๆ แน่นอน อาจมีพวกเสือซ่อนเล็บที่แกล้งทำตัวกระจอก แต่คนส่วนใหญ่คือพวกดวงซวยที่ดิ้นรนเอาตัวรอดไปวันๆ ซึ่งกริมในอดีตก็คือหนึ่งในนั้น
แต่ตอนนี้… ยุคสมัยของกริมได้เริ่มขึ้นแล้ว
“ชิป ส่งภาพความสำเร็จเมื่อครู่มาให้ฉัน!”
ซื้ด… กระแสข้อมูลไหลบ่าเข้าสู่สมอง ภาพ “ตัวเอง” ที่กำลังร่ายเวทสำเร็จอย่างงดงามฉายชัดขึ้นมาอีกครั้ง กริมจมดิ่งลงไปในความทรงจำนั้น ซึมซับทุกรายละเอียด ทุกจังหวะการขยับนิ้ว ทุกความเปลี่ยนแปลงทางจิตอันละเอียดอ่อน
แม้จะเป็นเพียงข้อมูลจำลอง แต่จิตของกริมได้รับรู้รสชาติของ “ความสำเร็จ” ไปแล้ว ร่างกายและสมองของเขาจดจำความรู้สึกนั้นได้แม่นยำ เหลือเพียงแค่เติมพลังงานธาตุของจริงเข้าไปเท่านั้น
การมี “เฉลยข้อสอบ” อยู่ในมือแบบนี้ ช่วยย่นระยะเวลาฝึกฝนจากครึ่งปีหรือหนึ่งปี ให้เหลือเพียงไม่กี่วัน! ตัดวงจรอุบาทว์ “บาดเจ็บ-รักษาตัว” ทิ้งไปได้เลย
ในเมื่อทำสำเร็จได้หนึ่งครั้งจากการฝึกเป็นร้อยครั้ง แสดงว่าความรู้และพลังของกริม “ถึงเกณฑ์” ที่จะร่ายศรเพลิงกัลป์ได้แล้ว อุปสรรคเดียวที่เหลืออยู่คือ… ความชำนาญ และนั่นดันเป็นของหวานสำหรับชิปพอดี!
หลังจากทบทวน “เฉลย” ซ้ำจนขึ้นใจ ก
