ข่าวการแต่งตั้งหัวหน้าผู้ฝึกหัดคนใหม่แพร่สะพัดไปทั่วหมู่ผู้ฝึกหัดเวทอย่างรวดเร็วในช่วงมื้อค่ำ
สำหรับการผลัดเปลี่ยนอำนาจระหว่างคนเก่าและคนใหม่ เหล่าผู้ฝึกหัดที่นั่งทานอาหารกันเงียบๆ ในโรงอาหารดูจะไม่ใส่ใจนัก แม้แต่เรื่องที่ว่าแองก์โซหายหัวไปไหน ก็ไม่มีใครเอ่ยปากถามถึงเลยแม้แต่คนเดียว
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นท่าทางวางก้ามอวดดีของรุ่นพี่อัลเลนที่เพิ่งรับตำแหน่ง ในใจกริมกลับเต็มไปด้วยความสมเพชที่ปิดไม่มิด
หัวหน้าคนก่อนอย่างแองก์โซ แม้จะไม่ใช่คนดีเด่อะไร แต่อย่างน้อยก็มีฝีมือระดับรองยอดฝีมือที่ร่ายเวทได้สามถึงสี่บท แม้จะเทียบชั้นกับระดับท็อปอย่างเนตรพญาเหยี่ยว, อสูรแมลงมาร หรือนางมารวิปลาสไม่ได้ แต่เขาก็ยังแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกหัดเวทระดับต้นส่วนใหญ่มากนัก ไม่อย่างนั้นทุกคนคงไม่ยอมก้มหน้าทนโดนขูดรีดอยู่ฝ่ายเดียวแน่
ส่วนเบื้องลึกเบื้องหลังของอัลเลนนั้น ทุกคนต่างรู้ไส้รู้พุงกันดี เขาเป็นเพียงไก่อ่อนที่ใช้เป็นแค่คมมีดวายุสังหารและเกราะพายุหมุนเท่านั้น การที่เอาแต่หมกตัวอยู่ในหอคอยจอมเวทเสียดฟ้าตลอดปีโดยไม่เคยออกไปหาประสบการณ์จริง ทำให้ทักษะการต่อสู้ของเขาเข้าขั้นอ่อนหัด หากต้องปะทะกันจริงๆ เผลอๆ ผู้ฝึกหัดครึ่งหนึ่งในที่นี้คงคว่ำเขาได้สบายๆ
แต่เมื่อมองดูเหล่าลูกสมุนสี่คนที่รายล้อมอยู่รอบกาย เห็นได้ชัดว่าตัวมันเองก็รู้จุดอ่อนข้อนี้ดี ถึงได้รีบร้อนดึงตัวบริวารมาเป็นพวกพ้องได้หลายคนในเวลาสั้นๆ แบบน
