ถูกปัดล้มคว่ำ น้ำหมึกสีดำหกรดราดใส่หน้าหนังสือที่เปิดค้างไว้จนเลอะเทอะ หีบไม้บุเหล็กถูกงัดเปิดออก เสื้อผ้าข้างในถูกโยนออกมาเกลื่อนกลาดกระจัดกระจาย
เมื่อเห็นสมุนรับใช้สองตัวรื้อค้นห้องราวกับโจรปล้นบ้าน หัวหน้าผู้ฝึกหัดแองก์โซกลับยังคงยืนตีหน้านิ่งอยู่ที่หน้าประตูโดยไม่ขยับเขยื้อน และไม่มีท่าทีจะเอ่ยปากห้ามปรามแม้แต่น้อย
กริมยืนพิงขอบประตู มือทั้งสองที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำแน่นแล้วคลาย คลายแล้วกำ แววตาฉายชัดถึงความเย็นชาและความเคียดแค้นที่อัดแน่นอยู่ภายใน
ในที่สุด การตรวจค้นห้องก็จบลง!
ท่ามกลางสายตายั่วยวนกวนประสาทอย่างลำพองใจของทั้งคู่ กริมกระแทกประตูไม้ปิดใส่หน้าพวกเขาด้วยความเย็นชา
ปัง!
เขารีบถลันไปที่หีบไม้ที่ล้มคว่ำ คลำหาของในกองเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดกริมก็สบถออกมาเสียงต่ำด้วยความเดือดดาล
หญ้าเถาหลามยักษ์, หญ้าหนูภูผา, บัวทมิฬ, บัวผาเหล็กป่า, มอสสุสานอาถรรพ์…
วัตถุดิบเวทมนตร์ที่เขาเสี่ยงชีวิตออกไปลาดตระเวนนอกหอคอย และอุตส่าห์รวบรวมมาจากในบึงมหาเวทอาถรรพ์อย่างยากลำบาก อันตรธานหายไปจนหมดเกลี้ยง! ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าต้องเป็นฝีมือไอ้สองคนเมื่อกี้ที่ฉวยโอกาสหยิบติดมือไปตอนค้นห้องอย่างแน่นอน
แม้ใจอยากจะพุ่งออกไปทวงถามความยุติธรรม แต่พอนึกถึงใบหน้าอำมหิตและแววตาเย็นยะเยือกของแองก์โซ หัวใจของกริมก็พลันเย็นวาบ
ฝ่ายตรงข้ามจงใจใช้ข้ออ้างเรื่องการสอบสวนหาสาเหตุการตายของมิเร
