ยกำยำ หน้าตาดูดุร้ายป่าเถื่อน ผมยาวกระเซอะกระเซิงเหมือนรังนก ดูไปแล้วเหมือนพวกคนเถื่อนมากกว่าจอมเวท ได้ยินมาว่าเขามาจากอาณาจักรแห่งหนึ่งในที่ราบสูงกรีนแลนด์ ถิ่นที่ลือกันว่าผู้คนมีสายเลือดคนเถื่อนผสมอยู่
เมื่อทั้งสองเจอกัน ก็ไม่มีคำพูดทักทายเยิ่นเย้อ แค่พยักหน้าให้กันนิดหน่อย แล้วหันหลังเดินคู่กันไปตามทางเดินมืดสลัว มุ่งหน้าสู่บันไดหิน
แม้ข้างนอกจะเป็นเวลากลางวัน แต่ข้างในหอคอยกลับเงียบสงัดแทบไร้เงาผู้คน ทั้งที่ในหอคอยบึงแห่งนี้มีผู้ฝึกหัดเวทอาศัยอยู่อย่างน้อยห้าสิบชีวิต แต่เวลาส่วนใหญ่ของพวกเขา ถ้าไม่ยุ่งอยู่กับการฝึกสมาธิ ก็คงหมกตัวอยู่กับการทดลองเวทมนตร์วิปริต น้อยคนนักที่จะออกมาเดินเล่นในพื้นที่ส่วนกลาง นี่คือสาเหตุที่ทำให้หอคอยบึงดูวังเวงเหมือนสุสานอยู่ตลอดเวลา
ทั้งสองเดินผ่านโถงทางเดินยาว ลงบันไดหินวนมายังโถงชั้นหนึ่ง บรรยากาศที่นี่ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง เพราะเป็นที่อยู่ของเหล่า ศิษย์ส่องวิถี
เด็กน้อยเหล่านี้อายุราวแปดถึงสิบสี่ปี มีจำนวนประมาณยี่สิบคน เจ้าตัวเล็กที่เดินทางมาจากดินแดนห่างไกล ต่างแบกความฝันที่จะเป็นจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่มาเต็มเปี่ยม โดยไม่รู้เลยว่า… เส้นทางสายนี้ไม่ได้โรยด้วยก
