เวลาสามปีทำให้หลินหลิงเติบโตขึ้นอย่างงดงาม สูงขึ้นไม่น้อย จากเด็กหญิงวัย 10 ปี กลายเป็นสาวน้อยวัย 13 เกือบ 14 ปี ไม่ได้ดูบอบบางเหมือนสามปีก่อน น้ำเสียงก็ไม่ได้แผ่วเบาเหมือนเมื่อก่อน แม้ว่าจะยังพูดเสียงไม่ดังนัก
เมื่อเห็นนักเรียนอีก 9 คนอยู่พร้อมหน้า ลั่วโหวจึงถามว่า
“แล้วแดเนียลล่ะ เธออยู่ไหน?”
แดเนียลที่เรียนภาษาจีนได้ดีพอสมควรแล้ว แต่ยังคงมีสำเนียงฝรั่งอยู่ เขาหัวเราะพลางตอบว่า
“ท่าน ท่านอาจารย์ใหญ่ ผม ผมได้ทะลวงถึงขั้นสูงสุดของระดับสองแล้วครับ!”
ลั่วโหวรู้สึกตกใจในใจ จึงหันไปมองคลีฟแล้วพูดว่า
“โอ้ คลีฟเธอสอนลูกศิษย์ได้ดีมากนะ!”
โจวรุ่ยเสวียหัวเราะพลางกล่าวว่า
“พี่ชาย คลีฟเป็นครูที่เข้มงวดมากเลยนะ!”
ในตอนนี้ คลีฟที่เติบโตขึ้นมากกว่าเมื่อหลายปีก่อนก็หัวเราะฮ่า ๆ
ลั่วโหวเห็นว่าแดเนียลที่ความสูงน่าจะหยุดการเจริญเติบโตตั้งแต่ 3 ปีก่อน แต่ตอนนี้กลับสูงถึง 190 เซนติเมตรแล้ว จึงพูดว่า “ฉันว่านะ การฝึกวิชาเก้าวิถีนี่ช่วยเพิ่มความสูงได้ใช่ไหม? นายเชื่อไหมล่ะ?”
แดเนียลพยักหน้าไม่หยุด
“ท่านอาจารย์ใหญ่ครับ แต่ตอนนี้ผมไม่อยากไปเล่นบาสเก็ตบอลแล้ว ถ้ากฎของบาสเก็ตบอลไม่มีการเปลี่ยนแปลง!”
ทุกคนหัวเราะฮ่า ๆ
“ลั่วโหวถามอาร์อันที่แต่ก่อนเคยเป็นเด็กอ้วน แต่ตอนนี้ไม่อ้วนแล้ว กลายเป็นชายหนุ่มที่แข็งแรงมาก “แล้วเธอล่ะ อาร์อัน?”
แต่อาร์อันยังคงมีท่าทางเขินอายอยู่บ้าง เขาพูดว่า
“ท่านอาจารย์ใหญ่ครับ ผมก้าว
