คุณหนูถังเห็นลั่วโหวนั่งเบียดติดเธอ พิงตัวอยู่บนตัวเธอ หลับตาไม่พูดอะไร เธอจึงพูดยิ้ม ๆ ว่า
“ที่รัก ยังไม่ได้กินข้าวเลยนะ!”
ลั่วโหวพูดว่า
“จะกินข้าวอะไรล่ะ วันนี้ฉันมากินเธอต่างหาก!”
บรรดาผู้อาวุโสของคุณหนูถังหัวเราะลั่นพร้อมกัน
คุณหนูถังหน้าแดงก่ำ บิดเนื้อเอวของเขาแรง ๆ แล้วพูดว่า
“คุณต้องคิดหาวิธีสิ การทำธุรกิจมันยากขึ้นแล้วนะ!”
ลั่วโหวลืมตาขึ้นมาแล้วถามพ่อของถังว่า
“ภาษีของรัฐบาลสหพันธรัฐเป็นยังไงบ้าง?”
พ่อของถังยิ้มพลางตอบว่า
“ภาษีของสหพันธรัฐก็ดีนะ มนุษย์ต่างดาวก็จ่ายภาษีอย่างถูกกฎหมายดี มีคนหลบเลี่ยงภาษีน้อย แต่ก่อนหน้านี้มีแค่พวกพ่อค้าจากดาวน้ำที่ชอบหลบเลี่ยงภาษี ส่วนอารยธรรมอื่น ๆ โดยเฉพาะอารยธรรมที่ก้าวหน้ากว่า พ่อค้าพวกนั้นแทบจะไม่หลบเลี่ยงภาษีเลย”
คุณหนูถังพูดว่า
“จักรพรรดินีน้อยแห่งดาวน้ำนั้นสวยมากเลยนะ แต่ผู้ชายบนดาวของเธอนี่น่ารังเกียจจริง ๆ หลายคนที่มาถึงโลกก็ทำแต่เรื่องกิน ดื่ม เที่ยว พนัน ทำธุรกิจก็ไม่ซื่อสัตย์ ส่วนผู้หญิง พวกผู้หญิงที่นั่นก็มาที่นี่”
คุณพ่อถังรีบพูดว่า
“พอแล้ว ๆ ห้ามพูดถึงจักรพรรดินีหลิงนะ อารยธรรมของเธอเป็นเป้าหมายที่สหพันธ์ดูแลอยู่ในตอนนี้! ยิ่งไปกว่านั้น โลกยังส่งผู้อพยพไปที่นั่นตั้ง 1 พันล้านคน หลายคนก็ไม่อยากจะกลับมา พวกเขาคิดว่าที่นั่นดีกว่าโลกมาก ดาวน้ำเป็นพันธมิตรของโลก”
ลั่วโหวพยักหน้าพูดว่า
“ถูกต้อง พวกเขาเป็นพันธมิตรของพวกเรา!”
คุณหนูถั
