มองดูร่างกายที่ตนครอบครองมาเกือบปี โดโร่ส่ายหน้าพลางกล่าว
“จะทำยังไงดี? พวกซิลเวอร์ฮาร์ทมีอุปกรณ์ถ่ายภาพสามมิติ ถ้าพวกเขารู้จากจางถงว่าคุณเป็นผู้บุกรุก โอ้ พวกเขาต้องค้นพบแน่ว่าฉันบุกรุกร่างของยูโกะยังไง อ้อ ชื่อจริงของเธอคือซาวากิ โนโซมิ เป็นผู้หญิงที่น่ารักจริง ๆ แต่กลับมาทำธุรกรรมสกปรกแบบนี้”
“จะทำยังไงดี ฆ่ามัตสึชิมะ จิโร่ก็ไม่ได้ โอ้ ทำได้แค่สองวิธี หนึ่งคือรีบไปหาจางถงแล้วลบความทรงจำเกี่ยวกับการบุกรุกร่างมัตสึชิมะ จิโร่ทิ้ง แต่ตอนนี้จางถงคงถูกพวกซิลเวอร์ฮาร์ทจับตามองอย่างใกล้ชิด โอ้ วิธีนี้คงใช้ไม่ได้แล้ว สองคือฆ่ามัตสึชิมะ จิโร่แล้วใช้…ใช้โล่ป้องกันของอารยธรรมการบำเพ็ญฝังเขาไว้ เพื่อป้องกันการสแกนจากอุปกรณ์ของพวกซิลเวอร์ฮาร์ท แต่ว่าตอนนี้โดโร่ไม่มีอุปกรณ์แบบนั้น มันแพงมาก โคซากิเป็นผู้หญิงยากจน ถ้ามีเงินเธอคงไม่มาทำธุรกรรมสกปรกแบบนี้หรอก โอ้ เวลาเร่งรัดจริง ๆ โดโร่จะทำยังไงดี ถ้าไม่สามารถซื้อโล่ป้องกันนั้นได้เร็ว ๆ นี้ โอ้ โดโร่ต้องคิดหาทางแล้ว”
โดโร่จากไป ตั้งใจจะใช้ร่างของยูโกะไปเกี้ยวนักบำเพ็ญคนหนึ่ง เพื่อให้ได้โล่พลังงานมาโดยเร็วที่สุด
ซาวากิ โนโซมิเดินอยู่บนถนน เธอมองผู้คนที่เดินผ่านไปมาไม่หยุด หวังจะหานักฝึกฝนสักคน เธอมั่นใจในรูปลักษณ์ของตัวเองมาก คิดว่าน่าจะล่อใจนักฝึกฝนได้สักคน
ทันใดนั้นเธอก็นึกขึ้นมาได้
“โอ้ ทำไมฉันต้องไปล่อใจนักฝึกฝนด้วย คนที่มีโล่พลังงานก็มี แล้วก
