าะพลางพูดว่า
“พอได้แล้ว ไอ้ลิงน้อย ดวงวิญญาณนี่เป็นของฉันแล้ว!”
“นาย?” ลั่วโหวร้องอย่างตกใจ
ร่างกายของซิงเฉินถูกผลไม้น้อยปลดปล่อยออกมาแล้ว ซิงเฉินรีบออกมาจากสมองของลั่วโหวแล้วเข้าสิงร่างนั้นทันที แน่นอนว่าเธอกลายเป็นร่างของจ้าวหรั่วหลานไปแล้ว!
“แน่นอนอยู่แล้ว แต่คุณวางใจได้ ฉันสามารถขับไล่ร่องรอยต้นกำเนิดของนักเวทมนตร์ที่อยู่ในผลึกวิญญาณนี้ออกไปได้ ฮ่ะ ๆ หลังจากนี้ ผลึกวิญญาณนี้ก็จะกลายเป็นบ้านของฉัน ไอ้ลิงน้อย อย่าดูถูกมันนะ มันแข็งแกร่งกว่าผลึกธาตุเสียอีก ไม่มีวันแตกหรอก จะมีแค่การหดขนาดลงเท่านั้น ตราบใดที่ยังมีปริมาตรอยู่ จิตสำนึกภายในก็จะไม่มีวันดับสูญ”
ลั่วโหวหัวเราะเบา ๆ พลางกล่าวว่า
“ฉันกลัวว่าคุณจะกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านักเวทมนตร์เสียอีก!”
“เฮอะ ฉันไม่ได้ดูดซับคลื่นจิตของสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาสักหน่อย ดังนั้นสถานการณ์ที่คุณพูดถึงมันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก ฉันแค่ต้องการบ้านที่ปลอดภัยกว่าเท่านั้น สมองของคุณเปราะบางเกินไป ฮ่ะ ๆ ถ้าวันไหนคุณถูกทำลาย ฉันที่อยู่ในสมองของคุณก็ต้องตายแน่ ฮ่ะ ๆ ไอ้ลิงน้อย นี่แหละคือเหตุผลที่ฉันเคยบอกคุณว่าทำไมในช่วงหลัง ๆ ฉันถึงไม่ค่อยอยู่ในสมองของเจ้านายคนก่อนของฉัน เพราะว่าฉันมีบ้านแล้วไง!”
ซิงเฉินหยิบผลึกวิญญาณขึ้นมาแล้วกำไว้ในมือ พลางหัวเราะพูดว่า
“ฉันรู้สึกได้ถึงความกลัวจากร่องรอยต้นกำเนิดของพวกนักเวทมนตร์ที่อยู่ข้างใน คิคิ!”
ลั่วโหวถึงก
