“ลั่วโหวปล่อยให้เธอนอนดูดซึมไปเรื่อย ๆ ไม่ได้หรือไง?”
แม้ลั่วโหวจะชอบเซียนหญิง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นรัก ความชอบของเขามีเพียงแค่ความทรงจำในสมองเท่านั้น
เซียนหญิงในใจของเขาคือ
“นางฟ้า”!
การจูบและสัมผัสยังพอทำได้ แต่ถ้าจะให้ทำเรื่องนั้นจริง ๆ ตอนนี้เขาทำไม่ได้!
“เร็วเข้า ไอ้ลิงน้อย นี่คือโอกาสครั้งใหญ่ของนาย ถ้านายปล่อยให้เธอนอนอยู่อย่างนี้ ต่อให้ผ่านไปหลายร้อยหลายพันปีเธอก็ไม่มีทางตื่นขึ้นมา ถ้านายร่วมบำเพ็ญกับเธอ มันจะเป็นประโยชน์กับนายมาก นายจะได้ทะลวงถึงขั้นสูงสุดของชั้นที่เก้าเลย ใช้พลังชีวิตจากอ่างไม้และพลังเซียนในร่างของเธอ นายก็จะได้วิวัฒนาการ”
ลั่วโหวนั่งอยู่พักใหญ่ ลูบใบหน้าเล็ก ๆ ของเทพธิดาแห่งความมืด พูดเบา ๆ ว่า
“พี่สาวแห่งสวรรค์ชั้นเก้า ฉันขอโทษจริง ๆ บางทีในอีกมิติหนึ่ง ตัวฉันอาจมีเรื่องราวที่ต้องเล่ากับคุณก็ได้!”
พูดจบก็เริ่มแก้เสื้อผ้าของเธอ แต่กลับพบว่าแก้ไม่ออก!
ซิงเฉินแค่นเสียงว่า
“ไอ้หนูน้อย ถึงตาแกแล้ว เสื้อผ้าบนร่างของเทพธิดาแห่งความมืด ไอ้ลิงน้อยแก้ไม่ออกหรอก!”
ผลไม้น้อยลงมือแล้ว ใช้พลังงานพิเศษฉีกเสื้อผ้าออก
ครู่หนึ่งลั่วโหวมองร่างกายอันงดงามไร้ที่ติของเธอ!
เขารู้สึกคอแห้งผากในทันที ถอดชุดเกราะออกแล้วทาบทับลงไป
“ซิงเฉินเราจะร่วมบำเพ็ญยังไงล่ะ? ใช้วิธีของฉันไหม?”
ลั่วโหวทาบทับร่างอยู่ แต่ไม่กล้าขยับ แม้แต่จะจูบก็ยังไม่กล้า!
ซิงเฉินพูดว่า
“แค่สอดใส่เข้าไปก็พออย่าขย
