ลั่วโหวกล่าวว่า
“งั้นก็ไปสร้างในทะเลทราย ไปสร้างบนที่ราบสูง แล้วส่งนักเรียนที่ไม่สามารถเรียนในพื้นที่ได้ไปที่เหล่านั้น ประเทศจีนเหลือประชากร 500 ล้านคน และในอนาคตก็จะมีมนุษย์รุ่นใหม่ อ้อ พวกคุณมีแผนอะไรบ้าง?”
ดร.ดี คิดสักครู่แล้วกล่าวว่า
“ทางผู้บริหารยังไม่ได้ตัดสินใจ แต่ส่วนตัวผมคิดว่า จาก 500 ล้านคน จริง ๆ แล้ว 90% สามารถเข้าเรียนต่อในสถาบันได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนจะมีความสามารถในการฝึกฝน ดังนั้นจะคัดเลือกจากทั่วประเทศก่อนหรือไม่ คนที่ผ่าน ส่งเข้าโรงเรียน คนที่ไม่ผ่านก็ให้ไปเป็นทหารธรรมดา?”
ลั่วโหวรีบส่ายหน้า
“ไม่ได้ สำนักเทียนหยุนไม่อนุญาตให้ทำแบบนี้ในประเทศจีน ทุกคนที่อยู่ในสำนักเทียนหยุนต้องมีโอกาส อ้อ ในอนาคตเมื่อมนุษย์รุ่นใหม่เกิดขึ้น พื้นที่ในโรงเรียนก็จะเป็นปัญหาจริง ๆ งั้นแบบนี้แล้วกัน โรงเรียนพื้นฐานขนาดใหญ่ที่จะสร้างในอนาคต ให้สร้างให้สูงขึ้น พวกเราจะใช้วัสดุก่อสร้างที่แข็งแรงที่สุด! เช่น พื้นที่ 100,000 หมู่ที่รองรับคนหนุ่มสาวได้ 100,000 คน ในอนาคตเมื่อสร้างพื้นที่ 100,000 หมู่ จะสามารถรองรับได้ 200,000 หรือ 500,000 คน”
นาย D ยิ้มขื่น
“ที่ดินน่ะ แม้ว่าจีนจะเหลือประชากร 500 ล้านคน แต่ที่ดินก็ยังไม่มากนะ”
ลั่วโหวหัวเราะ
“พวกคุณนี่ ที่ดินสำคัญจริง แต่คนที่มีความสามารถสำคัญกว่า บนดาวอังคารยังมีที่ดินอีกกว่า 100 ล้านตารางกิโลเมตรเลยนะ! กังวลไปทำไม รีบวางแผนเถอะ อ้อ ขอให้คุณออฟฟ่า
