อนนี้ เธอคงมีชีวิตอยู่ไม่ถึง 2,000 ปีแน่
ลั่วโหวไปอาบน้ำมาแล้วเข้ามาในห้องนอน เขารีบถอดเสื้อผ้าแล้วมุดเข้าไป พร้อมกับช่วยถอดเสื้อผ้าของลั่วเสวียนแม้จะถูกถอดออกจนหมด หญิงสาวก็ยังไม่ตื่น
แยกขาเรียวงามของเธอออก… ครู่หนึ่ง ลั่วโหวเห็นว่าร่างกายของหญิงสาวกลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง เขาจึงพูดอย่างดีใจว่า
“ดีจังเลย แต่วันนี้ใช้ไม่ได้ ถ้าใช้ตอนนี้มันน่าเสียดายเกินไป”
ดังนั้น จึงกอดลั่วเสวียนแล้วหลับไป
หลับไปโดยไม่รู้ตัวแต่ลั่วเสวียนตื่นขึ้นมา พบว่าน้องชายกำลังกอดตัวเองอยู่ หัวใจพลันรู้สึกหวานซึ้ง แต่ทันใดนั้นก็พบว่าร่างกายของตัวเองรู้สึกแปลกไป ราวกับว่าร่างกายจะเบาสบายขึ้นกว่าเดิม
เธอดึงมือแปลก ๆ ของน้องชายที่วางอยู่บนหน้าอกออก จากนั้นเปิดผ้าห่มดู พบว่าส่วนนั้นของน้องชายแนบอยู่กับต้นขาของตัวเอง เธอจึงหัวเราะคิกคัก ยื่นมือน้อย ๆ ออกไปกำมันไว้ ลั่วโหวตื่นขึ้นมาทันที แต่ไม่พูดอะไร ลั่วเสวียนลูบคลำอยู่สักพัก แล้วปล่อยมือ ลุกขึ้นนั่ง เมื่อพบความผิดปกติที่หน้าอกและผิวของตัวเอง ก็กรีดร้องขึ้นมาทันที
ลั่วโหวจึงตื่นขึ้นมา แกล้งพูดว่า
“เสียงดังจริง ใช้พลังภายในช่วยซ่อมแซมร่างกายให้คุณ ผมเหนื่อยจะแย่แล้ว รีบนอนเถอะ ให้ผมนอนสักหน่อย!”
ลั่วเสวียนแน่นอนว่ารู้ดีว่าถูกเครื่องมือดัดแปลง
ลั่วเสวียนรีบลุกขึ้นทันทีแล้ววิ่งไปที่ห้องน้ำ… ลั่วโหวหัวเราะคิกคักแล้วหลับตาหลับต่อ
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ จู่ ๆ ก็มีคนค
