กมือให้เขา
สตีฟทำความเคารพแบบชนชั้นสูง และกำลังจะถอยออกไปอย่างช้า ๆ
“เดี๋ยวก่อน พวกคนหนุ่มจากสถาบันพรสวรรค์ คุณสามารถพาไปครึ่งหนึ่งได้ แต่ให้เหลือแอนเซียร์ดไว้ที่นี่ เลกซ์ แอนเดรจะไปกับคุณ เขาจะช่วยเหลือคุณได้ ส่วนแอนดรูว์ อืม เด็กหนุ่มที่หุนหันพลันแล่นคนนี้ ปล่อยให้เขาอยู่ที่นี่เถอะ”
คนชราพูดเพิ่มเติม
“ได้ครับ คุณพ่อ!” สตีฟหมุนตัวเดินจากไป
เมืองหลวงของสหพันธรัฐ อาคารรัฐสภา สำนักงานของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเถียน
ในตอนนั้น ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างรุนแรงโดยชายที่ดูร้อนรน
“เถียนจิ้งมองไปที่นายเรกัส สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ดูตื่นตระหนก
“เรกัส มีอะไรหรือเปล่า?”
“เหตุด่วน! ประชาชนในเมืองอาดิสก่อจลาจล!”
สมาชิกสภาเลกัสเปิดภาพโฮโลแกรมสามมิติในมือด้วยเสียงดัง ติ๊ง
สมาชิกสภาเทียนลุกขึ้นยืนทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น แล้วถามอย่างไม่อยากเชื่อ
“อะไรนะ?”
วันนั้น ทั่วทั้งสหพันธรัฐมีการกระจายข่าวว่า สตีฟบุตรชายคนโตของตระกูลเล็กซ์ นำกำลังคนหลายหมื่นชุมนุมประท้วงที่ลาสเวกัส
ข้อเรียกร้องของพวกเขามีดังนี้
1. ยุบรัฐบาลสหพันธรัฐ
2. ถอดถอนประธานาธิบดีสหพันธรัฐ และเพิกถอนคุณสมบัติของเจ้าหน้าที่และสมาชิกสภาทั้งหมด แล้วจัดให้มีการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตย
3. ประชาชนมีสิทธิ์ในที่ดินของระบบสุริยะ รัฐบาลต้องจัดสรรที่ดินที่มีอยู่ในระบบสุริยะ รวมถึงดินแดน น่านน้ำ น่านฟ้า และที่ดินบนดาวอังคาร ให้กับประชาชนทุกคนอย่
