ร้องตะโกน
เศรษฐีนักพนันปรับสีหน้า เขาพลันตระหนักได้ว่าตนเองมีอารมณ์เช่นนี้เฉพาะตอนหนุ่มๆ เวลาพบบุคคลสำคัญเท่านั้น
“คารวะคุณเหออาวุโส วันนี้มารบกวนแล้ว” หลัวโหวกล่าวทันทีที่ก้าวเข้าประตู
หวงเจ้าพนันมองด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความเฉียบแหลมที่หลัวโหวก่อนจะกวาดสายตามองหญิงสองคนข้างกาย แล้วหัวเราะเอ่ย “เมื่อเทพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่เสด็จมา ทำให้สถานที่นี้สว่างไสวยิ่งนัก”
หลัวโหวรู้สึกถึงความกระตือรือร้นอย่างสุดขีดของหวงเจ้าพนัน เมื่อนั่งลง เขาสังเกตเห็นว่าลั่วเสวียนและหญิงอีกคนก็ถูกเชิญให้นั่งลงด้วย
หลัวโหวกล่าวว่า “ท่านหวง วันนี้ผมมาเพื่อขออภัยอย่างเป็นทางการ เมื่อวานผมตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ ทำให้ท่านต้องเสียค่าใช้จ่าย”
“ยอมรับการพนัน ยอมรับการพนัน” หวงเจ้าพนันหัวเราะ
หลัวโหวก็หัวเราะคิกคัก มองเห็นคนรับใช้ขนของขวัญจากรถเข้ามาในห้องโถงแล้ว รีบพูดกับถังเทียนเจ๋อทันที “เทียนเจ๋อ เอากล่องของลุงเหอมานี่”
เจ้าพ่อการพนันยิ้มมองดูถังเทียนเจ๋อหยิบกล่องที่มีขนาดใหญ่และห่อหุ้มอย่างดีที่สุดจากกองกล่อง แล้วเดินเข้ามา
“หลัวโหว ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าเจ้าเตรียมของขวัญอะไรมาให้ฉัน” เจ้าพ่อการพนันหัวเราะพูด
ครั้งแรกที่พบกัน การส่งของขวัญเป็นสิ่งจำเป็น แม้แต่เจ้าพนักงานพนันก็ไม่ได้ปฏิเสธ
หลังจากพูดจบ เขาเริ่มเปิดกล่องที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ
ในห้องโถง ญาติๆ หลายคนยืนขึ้นและมองไปข้างหน้า
เมื่อกล่องเปิดออกในชั่วพ
