นกินเสร็จแล้ว ต้องเก็บกวาดหน่อย แล้วจะไปฮ่องกง วันนี้รอของขวัญจากเฉินฉาวเหรินอยู่ ดูสิว่าเขาจะเอาอะไรดีมาให้” คุณหนูสี่กล่าว
“คุณพี่สี่ ฉันไปรับคุณเฉินด้วยได้ไหมคะ” ซูฉิงถาม
“อุ๊ย ถ้าอยากไปก็ไปเลย แต่ฉันเตือนนะ อย่าไปคิดอะไรกับเขา เกรงว่าจะทำให้พ่อเสียหน้า แต่หลัวโหวข้างๆ ตัวนั้นลั่วเสวียนถ้าคุณมีความสามารถก็ลองเป็นเพื่อนกับเธอดู เธอเข้ากับคนง่ายไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเลย” คุณหนูสี่กล่าว
“ลั่วเสวียนเหรอ ฉันรู้จัก เธอเป็นสาวน่ารักมาก ถ้าฉันเป็นผู้ชายก็จะชอบเธอแน่” อาฉิงกล่าว “แต่เธอจริงๆ แล้วไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ ของหลัวโหวเหรอ”
“ฮ่าๆ แน่นอนว่าไม่ใช่” คุณหญิงสี่กล่าว
“พี่สี่ คุณอยากจะวางแผนกับหลัวโหวหรือเปล่า” อาชิงถามด้วยความสนใจ
“เด็กดื้อ กล้ามาถามคำพูดของฉันเลยนะ เราแค่ชื่นชมเขาเท่านั้น บางสิ่งไม่จำเป็นต้องครอบครอง ฉันไม่อยากทุกข์ทรมานและพยายามตามหาความรักของเขาหรอก ถ้าเป็นหลายปีก่อน ตอนนั้นรู้จักเขา บางทีฉันอาจจะทำ แต่ตอนนี้ไม่แล้ว” คุณหญิงสี่กล่าว
“ทำไมล่ะ สี่พี่สาว” อาเชียงถามด้วยความสงสัย
“อืม เพราะว่า ประการแรก ตอนนี้เขาอาจจะไม่มีที่ว่างในใจสำหรับผู้หญิงมากกว่านี้แล้ว แม้ว่าเขาอาจจะไปมีโรแมนติกกับผู้หญิงอื่นลับหลังแฟนของเขา เหมือนกับตอนที่พ่อยังหนุ่ม แต่พ่อจะไม่พาผู้หญิงที่สวยมาบ้านง่ายๆหลัวโหวก็เช่นกัน ฮ่าๆ แน่นอน เขาอาจจะไม่ได้ไปมีผู้หญิงอื่นลับหลัง อีกอย่าง เป็นเรื่องของฉันเอง ฉันห