ดกิน
“พี่สาว เธอก็ลงไปข้างล่าง” หลัวโหวลูบหน้าอกอวบอิ่มนุ่มของลั่วเสวียนแล้วพูด
ลั่วเสวียนลืมตาขึ้น แล้วมองเขาอย่างเฉไฉ จากนั้นก็ปีนขึ้นไปนอนบนเตียง…
เธอมีลิ้นที่นุ่มนวลและสวยงาม สีชมพูอย่างบริสุทธิ์ ไร้ร่องรอยของความไม่สะอาด สดใหม่และน่าดึงดูดอย่างยิ่ง
หลังจากผ่านไปสักพัก เห็นว่าหลัวโหวพอใจแล้วลั่วเสวียนจึงถ่มออกมา
“เหนื่อยจนแทบตาย นายแข็งอยู่แบบนี้แต่ไม่ยอมปล่อยออกมา นี่คงเป็นแบบหมันในอีกความหมายสินะ” ถังเทียนเจ๋อพูดแซว
ลั่วเสวียนก็หัวเราะคิกคัก
หลัวโหวรู้สึกไม่พอใจอย่างมากกับประโยคนั้น จึงตอบกลับ “ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากปล่อย แต่มีพลังบางอย่างในร่างกายที่ไม่ให้มันออกมา เฮ้ย มีใครพูดถึงสามีตัวเองว่าเป็นหมันบ้างล่ะ”
ลั่วเสวียนถอนหายใจ “มันมีความรู้สึกเสียดายนิดหน่อย ไม่มีความรู้สึกที่ราวกับหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว”
หลัวโหวนั่งขึ้น หัวเราะ “ยังอยากได้อีกหรือ ความต้องการของมนุษย์นี่ไม่มีที่สิ้นสุดเลย”
ถังเทียนเจ๋อกล่าวขึ้น “แน่นอนไม่ใช่อย่างนั้น ฉันอ่านนิยาย นิยายบอกว่า เมื่อชายและหญิงถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน นั่นแหละคือช่วงเวลาที่สมบูรณ์ที่สุด”
ลั่วเสวียนกล่าว “ใช่แล้ว ราวกับกระสุนพุ่งออกมา ความรู้สึกของผู้หญิงจะรุนแรงมาก”
บทสนทนาเช่นนี้สามารถเกิดขึ้งได้เพียงบนเตียงเท่านั้น และเฉพาะในสถานการณ์เช่นนี้เท่านั้นที่จะสามารถพูดได้
“ได้ ให้พวกคุณได้สัมผัสความรู้สึกของการพุ่งออกกันเลย”หลัวโหวกล่าว
