านั้นที่เหมาะสมกับพวกคุณ”
คุณหญิงสี่กล่าวว่า “คุณพรรณ คุณไม่กลัวว่าลุงหลี่จะตำหนิหรือ”
“โอ๊ะ แย่จริง ที่ผมพูดมากเกินไป ผมได้ขออนุญาตคุณหลี่ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว เดี๋ยวเขาจะมากับคุณชายสองเอง” คุณพรรณกล่าว
“คุณนี่ คุณปาน คุณทำตัวเป็นคนเก่งจริงๆ” คุณหญิงสี่ยิ้มอย่างบานสาน
“โอ้ ผมผิดแล้ว ผมผิดแล้ว คุณปานขอโทษ คืนนี้ ไม่ว่าคุณจะใช้จ่ายเท่าไหร่ ก็ฟรีทั้งหมด ถือว่าผมขอโทษ” ผู้จัดการปานกล่าว
“โอ๊ย อย่ามองพวกเราเป็นขอทานเลย” คุณหญิงสี่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคน และยังคง “แกล้ง” ผู้จัดการปานที่อายุกว่าสี่สิบปี
“คุณหญิงสี่ คุณพูดอะไรนะ โปรดให้อภัยฉันเถอะ คุณเป็นคนใจดี” ผู้จัดการพันทำหน้าเศร้าพูด
“พอแล้ว เจ้าคนเจ้าเล่ห์ ไปทำงานของคุณเถอะ ถ้ามีอะไรเราจะเรียกคุณ” คุณหญิงสี่กล่าว
“งั้นนะหลัวโหวโร เบลล่า ท่านถัง คุณซง คุณหญิงสี่ ผมจะขอตัวก่อน” ผู้จัดการพันทำท่าอย่างสุภาพ
“เทียนเจ๋อ เธอมีชื่อเสียงมากกว่าพ่อเสียอีก ชื่อยังได้เรียงมาก่อนพ่อเลย” หัวหน้าถังพิงพักพาหลังอย่างสบาย แล้วกล่าวว่า “การที่หลี่ซูเปอร์แมนไม่ไป ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดมาก”
ขณะนั้น ประตูถูกเคาะ แล้วค่อยๆ เปิดออก นายพ่อพานทำท่าเชิญ
“ทุกท่านหลัวโหวสวัสดี ได้ยินชื่อมานาน วันนี้ผมรบกวนแล้ว” ลี้ซูเหริน เมื่อเข้ามาในห้อง ก็ประสานมือกล่าวอย่างสำนึกผิด
นับตั้งแต่มีชาวต่างดาวมา ทรัพยากรต่างๆ ไม่จำเป็นต้องหลัวโหวไปจั