บทที่ 313 การพนันครั้งหนึ่ง
ครู่หนึ่ง สามคนก็เข้าห้องไปอีกหลัวโหวได้สัมผัสความรักอีกครั้ง
หลังจากความหวานชื่นหลัวโหวก็ถอนหายใจ “พวกเธอนี่ ไร้ประโยชน์จริงๆ”
ถังเทียนเจ๋อหึ “ยังจะพูดอีก เธอทิ้งพวกเราไปเลย แม้แต่เสี่ยวเซวี่ยยังกลับมาได้”
ลั่วเสวียนกล่าวเบาๆ “น้อง ที่นั่นไกลเหลือเกิน เพียงบนโลกนี้เท่านั้น เราถึงรู้สึกใกล้ชิดกัน”
“ฉันต้องการให้เธอชดใช้หนี้ที่ค้างฉันให้หมด” ถังเทียนเจ๋อออดอ้อน
ตอนบ่าย สามคนออกมา ยังคงเห็นโรวถิงกับเด็กๆ อยู่
“โรวถิง มานี่” ถังเทียนเจ๋อร้องเรียก
“พี่เทียนเจ๋อ” โรวถิงน้อยเงยหน้าขึ้น ร้องเรียกด้วยความยินดี
ถังเทียนเจ๋อหยิบผลึกวิญญาณวางให้เธอ “นี่ ของขวัญจากพี่ มีประโยชน์ต่อการฝึกวิชาเวทย์ ไม่คิดเลยว่าเธอชอบเวทมนตร์”
มองโรวถิงวิ่งจากไปอย่างมีความสุขคุณหนูถังหันไปหาหลัวโหว “สามี เรากลับมาแล้ว เธอจะวางแผนอย่างไรกับพวกเรา เธอเข้าข้างนายถังมากเกินไปแล้ว”
“ฮ่าๆ เทียนเจ๋อ เมื่อกี้นายไม่ได้บอกนี่ว่าไม่อิจฉานายถังหรอกเหรอ การเป็นสมาชิกสภาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ เออ พวกนายสองคนกลับมาแล้ว ก็ต้องไปฝึกวิชากับฉันนะ ไปที่พื้นที่ทับซ้อนกันเลย” หลัวโหวกล่าว
“ฉันรู้แล้วน่า” ถังเทียนเจ๋อพิงหัวข้างไหล่ของเขา กล่าวว่า “กลับมาแล้ว รู้สึกดีจัง ตอนอยู่บนดาวจอมอสูร รู้สึกเหมือนอยู่ไกลมาก แต่นายนี่ใจเอียงจริงๆ”
“พอแล้ว อย่าบ่นไปเลย ฉันใจเอียงตรงไหนกัน ฉันทำเพื่อดีของพวกนะ ดีแล้ว นายกับพ
