บทที่ 306 สามข้อ
เนื่องจากเป็นผู้มียีนสมบูรณ์แบบหลัวโหวได้รับวิลล่าหลังเล็ก พอเดินเข้าไปในบ้านเดี่ยว หุ่นยนต์รูปมนุษย์ที่พิงอยู่กับผนังก็ลืมตาขึ้นทันที เดินเข้ามาหา “คุณสวัสดีครับ ยินดีให้บริการ”
หลัวโหวตอบกลับ “สวัสดี ต่อไปนี้เธอชื่อลีดนะ”
หุ่นยนต์ตอบ “ขอบคุณท่านเจ้านายที่ตั้งชื่อให้”
หลัวโหวกำลังดื่มชาที่ลีดชงให้ แล้วเสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นที่ข้อมือ
“ดูเทียนเย่ โปรดมาที่สำนักงานนักเรียน” ไม่มีภาพ มีแต่เสียงหลัวโหวรู้ว่านี่คือเสียงของเสินเฟยเฟย
สำนักงานนักเรียน ห้องทำงานของหัวหน้า
“อาจารย์เสิน มีอะไรให้ผมช่วยหรือคะ” หลัวโหวเห็นประตูเปิดอยู่ จึงเดินเข้าไปโดยตรง
เสินเฟยเฟยเงยคอขึ้น ดวงตาสวยจับจ้องเขาพร้อมกล่าวว่า “ดูเหมือนรัฐบาลกลางจะใช้คนให้เกิดประโยชน์สูงสุดแล้วล่ะ คนอย่างคุณไม่เหมาะที่จะเป็นนักเรียนในวิทยาลัยพลังพิเศษอีกต่อไปแล้ว ไม่มีใครธรรมดาสามารถสอนคุณได้”
“ทำไมล่ะ” หลัวโหวถามด้วยความสงสัย
“นี่เป็นคำตัดสินของคอมพิวเตอร์กลาง” เสินเฟยเฟยกล่าว
ที่จริงแล้วเป็นการตัดสินใจของหลัวโหวเอง เขาต้องการเป็นครู
“แล้วฉันจะไปที่ไหนล่ะ” หลัวโหวกล่าวอย่างเจตนาจะล้อเล่น
“ฮ่าๆ คุณไม่เหมาะที่จะเป็นนักเรียน แต่ไม่ได้หมายความว่าคุณไม่เหมาะที่จะเป็นครู ยินดีด้วย ดูเทียนเย่ ตั้งแต่วันนี้คุณเป็นครูผู้มีเกียรติของวิทยาลัยพลังพิเศษแล้ว” เสินเฟยเฟยลุกขึ้นยื่นมือขวาไปหาเขา
“เฮ่ย เป็นอย่างนี้นี่เอง” หลัวโห