รประชาชน…”
“อ้อ งั้นหรือ” เสินเฟยเฟยลุกขึ้น จัดโต๊ะ แล้วเรียบเสื้อผ้า “พอดีฉันยังไม่ได้กินข้าวกลางวัน ไปด้วยกันเลยดีกว่า”
โรงเรียนพลังพิเศษ โรงอาหารของบุคลากร
ทุกคนล้อมรอบโต๊ะ มองดูคนๆ หนึ่งกำลังกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย
เสินเฟยเฟยมองดูกระดูกไก่และกระดูกซี่โครงเต็มโต๊ะ ย่นคิ้วอย่างน่ารัก
กินซาลาเปาสามคำต่อหนึ่งลูก รวมแล้วยี่สิบลูก ซึ่งผู้หญิงธรรมดาบนโลกสองลูกยังรู้สึกอิ่มแน่
ไก่อ่อนถูกกินไปแล้วห้าตัว ซี่โครงถูกทำลายไปหกจาน
ยังคงกินต่อไป
อาหารบนโต๊ะถูกทำลายหมดแล้วหลัวโหวไม่แม้แต่จะเรอ กล่าวว่า “อาจารย์”
ตอนนี้เขาสามารถเปลี่ยนอาหารเป็นพลังงานได้
เสินเฟยเฟยมองโต๊ะด้วยความรู้สึกจนปัญญา แล้วพูดกับคนข้างๆ ว่า “ไปสั่งหุ่นยนต์เอาไก่ย่างมาอีกสามตัว ซี่โครงสองจาน น้ำขาวหนึ่งแก้ว ไม่ต้องเอาซาลาเปาแล้ว”
เนื้อหาอาหารและเครื่องดื่มถูกนำขึ้นมา
หลังจากห้านาที หมดแล้ว
“คุณครู”
เสินเฟยเฟยโกรธแล้ว นี่เป็นครั้งที่สี่แล้วที่ถูกเรียกด้วยสองคำน่าเกลียดนี้
“กินจนตาย เราไปกัน” พูดจบก็จากไปอย่างภาคภูมิ
ฝูงชนที่ยืนดูพากันหัวเราะลั่น
“เจ้าหนุ่มนี่ ดุร้าย กล้าเอาเปรียบคุณหนูเฟยเฟยแบบนี้ ไม่กลัวอาจารย์ใหญ่มาหาเรื่องเลยหรือ เฮ้ย เธอไม่ใช่สัตว์ประหลาดจากต่างดาวกันหรือไง”
“คนนี้ดูท้องเหมือนไม่ได้ขยายเลย หรือว่ามีถุงเก็บของอยู่ในท้อง”
“คุณครูทั้งหลาย” หลัวโหวพูดอย่างตลก
“เฮ้” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งจากไปอย่างภาคภูมิ
“ยังอ
