บทที่ 302 คนชราในโรงเตี๊ยม
ชายวัยกลางก้มหน้าเล็กน้อย ด้วยความหวาดกลัวกล่าวว่า “ขอท่านพ่อได้โปรดชี้แนะ”
คนชราลุกขึ้นยืน โดยลูบขอบเก้าอี้พิง
“ยุคนี้ คือยุคแห่งศักยภาพ ยุคแห่งการฝึกฝน ยุคแห่งการพัฒนาส่วนบุคคล ยุคแห่งวีรบุรุษ เข้าใจไหม สตีฟ”
ชายวัยกลางลูบหน้าผาก ราวกับเช็ดเหงื่อ กล่าวอย่างตื่นเต้น “ท่านพ่อ สตีฟเข้าใจแล้ว”
คนชรามองบุตรชายคนโต พยักหน้า “แม้จะเป็นยุคแห่งการฝึกฝน ยุคแห่งพลังปัจเจกบุคคล แต่สมองที่ฉลาดยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่ง บุคคลที่มีสมองอันชาญฉลาดจะยังคงนำผู้ที่มีพลังทางกายที่โง่เขลา หวังว่าทายาทของตระกูลจะไม่ทำให้เราผิดหวัง สตีฟ เจ้าไปจัดการเถอะ”
ชายวัยกลางค่อยๆ ถอยออกไป
คนชราถอนหายใจลึก กระซิบกับตัวเองว่า “คุณอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ ขอบคุณมากจริงๆ หากไม่ใช่คุณ ตระกูลเลกซ์คงนอนหลับบนทองคำและดอลลาร์สหรัฐและสุดท้ายก็จะล่มสลาย แต่ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าบนตัวคุณเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
ในโลกปัจจุบัน งานที่ใช้แรงงานส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยหุ่นยนต์หลัวโหวเดินอยู่บนถนนของเมืองอาดิส ถนนแบบย้อนยุคนี้ปูด้วยหินแกรนิตขนาดใหญ่ หนาหนึ่งเมตร ยาวและกว้างสองเมตร หากไม่ใช่เพราะความก้าวหน้าของมนุษย์เกินกว่าหลายล้านปีบนโลก งานก่อสร้างถนนขนาดนี้สามารถสร้างปิรามิดได้หลายหมื่นแห่ง
โรงเตี๊ยมเล็กแบบย้อนยุคและทันสมัย กล่าวว่าย้อนยุคเพราะแม้จะสร้างด้วยวัสดุก่อสร้างสมัยใหม่ แต่ภายในมีเฟอร์นิเจอร์หลายชิ้นทำจากไม้ พ
