เมิ่งฝานถอยร่นออกมาโดยไม่ยอมปะทะตรง ๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ปากของงูยักษ์ที่พ่นหมอกสีเขียวมรกตออกมา หมอกนั้นแฝงไปด้วยพิษร้ายแรงที่พยาบาท
แม้ร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งพอจะรับแรงกระแทกจากหางงูได้ แต่กับพิษร้ายที่ไม่อาจคาดเดานี้ เมิ่งฝานย่อมไม่กล้าเสี่ยง! เขารักษาระยะห่างไว้อย่างสุขุมเพื่อรอจังหวะเผด็จศึก
ในเวลาเดียวกัน หลิวเยียนผิงและหลี่เสวี่ยโหรวที่กำลังพัวพันกับศัตรูอยู่ไม่ไกล ต่างต้องตะลึงงันจนเกือบเสียท่า เมื่อเห็นกระท่อมหลังที่สามระเบิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของอสูรงูยักษ์ที่ดูราวกับหลุดออกมาจากตำนานบรรพกาล!
ในใจของสองสาว เดิมทีคาดการณ์ไว้ว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในกระท่อมอาจเป็นราชันอสูรกระทิงผู้เกรงขาม แต่ใครจะไปคาดคิดว่าสิ่งที่พุ่งทะยานออกมากลับกลายเป็นพญางูยักษ์ที่น่าพรึงเพริดเช่นนี้!
โบราณว่า ‘งูและหนูย่อมพึ่งพากัน’ แต่เหตุใดอสรพิษกับโคถึกถึงได้มาอยู่ร่วมชายคาเดียวกันได้? หรือว่าจะเป็นไปตามสำนวน ‘อสูรวัวและงูผี’ ที่หมายถึงเหล่ามารร้ายที่สุมหัวกันมาตั้งแต่ยุคบรรพกาล!
