บทที่ 300 ไม่มีปัญหา
ค่ำคืนค่อยๆ ลงมาที่คฤหาสน์ ท้องฟ้ามีดวงจันทร์ที่ถูก “กัดกิน” ไปหนึ่งคำ โอ้ แน่นอนว่าไม่ใช่ดวงจันทร์เต็มดวง และยังมียานอวกาศที่สวยงามหลายลำกระจายแสงสีเงินขาวในยามค่ำคืน
บนลานจอดของคฤหาสน์ มียานบินสีเงินขาวขนาดกว่า 50 เมตรจอดอยู่
ในห้องโถงกว้างของคฤหาสน์ งานเลี้ยงกลางคืนกำลังเริ่มขึ้น
เหล่าเครื่องดื่มอ่อนหวาน ขนมอันประณีต และการชุมนุมครั้งหนึ่ง
หุ่นยนต์ครัวเรือนแบบมนุษย์โลกถือถาดเดินสอดส่ายในกลุ่มคน
“โรเบิร์ต” เจสสิก้าที่น่ารักเดินไปหาหลัวโหวคืนนี้เธอสวมใส่ชุดราตรี
หลัวโหวหันตัวกลับ มองเธอแล้วยิ้มว่า “อ้อ คืนนี้สวยมาก”
เจสสิก้าดีใจ หยิบแก้วไวน์แดงจากถาดของหุ่นยนต์รับใช้ ก้มหน้าจิบเบาๆ
เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “โรเบิร์ต คุณพาฉันไปยังดาวฝึกวิชาวิญญาณสัตว์ได้ไหม”
“ทำไมหรือ” หลัวโหวถามด้วยความสงสัย
“ฉัน… ฉันอยากเป็นนักฝึกวิชามากกว่า” เจสสิก้าพูดอย่างเขินอาย
หลัวโหวเคยมีความสุขกับเธอมาหลายคืน ด้วยรูปลักษณ์ที่แท้จริง แต่ไม่คาดคิดว่าเธอจะตามเขาอีกหลัวโหวรู้สึกหมดหนทาง ผู้หญิงดีๆ ก็ถูกผู้ชายรบกวน และผู้ชายดีๆ ก็ถูกผู้หญิงรบกวนเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม นายพลเทียนสังเกตเห็นหลังจากเศร้าใจไปหลายวัน
ตอนนี้หลัวโหวอยากส่งเธอออกไปโดยเร็ว
“ไม่มีปัญหา ในไม่กี่วันนี้” หลัวโหวกล่าว
ทุกคนทยอยเข้ามาล้อมรอบ พวกเขาสนทนากันอย่างสนุกสนาน ดูดูเล่าเรื่องราวน่าสนุกของเผ่าพันธุ์เทพแห่งดาวเกราะ
ที่อี
