บทที่ 298 ไม่ต้องเกรงใจ นี่คือสิ่งที่เราควรทำ
หลัวโหวในช่วงไม่กี่เดือนที่มหาวิทยาลัยสหพันธ์ ได้มีเรื่องราวกับสาวผมทองที่เรียกว่าสวยระดับท็อป หลังจากออกจากการบำเพ็ญตนเธอก็ไปหาเธอภายใน 3 วัน เธอรู้ว่าเขาเป็นอาจารย์ใหญ่ จึงไม่ได้คบหนุ่มคนอื่น
“น้าโอดิน ช่วยสอนศิลปะการต่อสู้ให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ” เด็กหญิงนั่งยองๆ แล้วลูบเซียวไป๋ก่อนพูดกับมนุษย์ต่างดาว
โอดินรู้สึกดีใจที่เด็กหญิงเรียกตนว่าลุง แม้ว่าเขาจะมีอายุถึงสองพันปีโลกแล้วก็ตาม
“ถิง เธอยังเล็กเกินไป ฉันจะสอนเธอก็ต่อเมื่ออีกสองปีเท่านั้น” โอดินหัวเราะ
เผ่าพันธุ์เทพมีความสูงเฉลี่ย 5 เมตร พลังงานเฉลี่ยเทียบเท่ากับชั้นสี่สุดยอดของวิชาหลัวโหวอายุขัยเฉลี่ย 5,000 ปี แต่โอดินมีร่างกายสูงถึง 6 เมตร พลังงานส่วนบุคคลเกินกว่าชั้นหกสุดยอดของวิชาหลัวโหวเป็นนักรบที่ทรงพลังบนดาวเทพ และมีอิทธิพลในหมู่พรรคพวก ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนหุ่นยนต์กลของมหาวิทยาลัยสหพันธ์
“ไม่เอาน่า ฉันไม่เล็กแล้ว” เด็กหญิงพูดด้วยเสียงงอแง
ลั่วถิงแม้จะยังเล็กเพียงแค่ 5 ขวบ แต่ได้รับการซ่อมแซมยีนผ่านยานของชาวดาวเงิน หลังการซ่อมแซม สติปัญญาของเธอพัฒนาขึ้นอย่างมาก ซึ่งทำให้ครอบครัวทั้งดีใจและเป็นห่วง
ขณะนั้นยานสีเงินขาวขนาด 50 เมตรแล่นมาอย่างรวดเร็ว แล้วค่อยๆ จอดลงที่สนามบินของคฤหาสน์ใหญ่
“พี่สาวเถียนจิ้งกลับมาแล้ว” ชายคนนั้นยิ้มและบินไปยังสนามบิน
หลัวโหวรู้สึกดีใจ หลังกลับมา
