บทที่ 279 ความอ่อนโยน
เหล่าศิษย์ของหลัวโหวก็ได้หยุดพักแล้ว
ที่สนามฝึกในไร่นาหลัวโหวมองดูศิษย์ของตนเองและเหล่าครูฝึก รวมถึงตู้คุนแล้วกล่าวว่า “พอแล้ว ต้องเก็บสติให้ดี สงครามใหญ่อาจจะเกิดขึ้นทุกเมื่อ ข้างนอกว่ายังมีเวลาอีก 50 ปี แต่ไม่แน่ อาจจะเหลือแค่ 30 ปีเท่านั้น ตอนนี้ทุกคนไปฝึกที่นครศักดิ์สิทธิ์ และห้ามกลับมาก่อนสิ้นปี จินเปียวหลิงจูเก๋อเซวียนวิลเลียมเจาเปิ่นชูพวกเจ้าที่โตกว่าต้องเป็นแบบอย่าง และคอยควบคุมดูแลพวกน้อง”
หลัวโหวหันไปบอกโจวรุ่ยเสวียว่า “เจ้ากับลั่วเสวียนและถังเทียนเจ๋อก็ต้องไปฝึกที่นครศักดิ์สิทธิ์ เจ้าจะช่วยจัดการธุระบางอย่างแทนเรา”
หลังจากนั้นก็จัดการให้ศิษย์เตรียมตัว และพรุ่งนี้ต้องอยู่ที่นครศักดิ์สิทธิ์
ตู้คุนและคุณชายเหอถูกหลัวโหวเรียกให้อยู่ต่อ
หลัวโหวพูดกับตู้คุนก่อนว่า “เจ้าทำงานหนัก ภารกิจของเจ้าก็หนักพอตัว ต่อไปเจ้าจะรับผิดชอบการดำเนินงานของโรงเรียนสอนศิลปะการต่อสู้คัดเลือกผู้มีความสามารถส่งไปฝึกที่นครศักดิ์สิทธิ์ เดี๋ยวเราจะให้ยาบำรุงเจ้าบ้าง”
ถึงตาคุณชายเหอหลัวโหวยิ้มแล้วกล่าวว่า “เจ้าก็เช่นกัน พาเหล่าเพื่อนเล็กๆ ของเจ้าไปนครศักดิ์สิทธิ์พรุ่งนี้ พาได้มากเท่าไหร่ก็พาไป ตอนนี้ให้เจ้าพาผู้ฝึกได้ 200 คน มากกว่านี้ไม่ได้เพราะทรัพยากรมีจำกัด”
กลับมาถึงวิลล่า สตรีทั้งสี่นั่งอยู่ข้างๆหลัวโหวเขายิ้มแล้วกล่าวว่า “นอกจากเถียนจิ้งที่ต้องอยู่ที่นี่ พวกเจ้าสามสคนต้องไป
