ก”
หลัวโหวคิดในใจ ก็ใช่ หากพวกเธอสามารถกินผลึกพลังงานได้โดยตรง พวกเธอก็จะเทียบเท่าอารยธรรมชั้นสูงแล้ว
จึงตอบว่า “ได้ แต่ผลึกเนื้อข้นนั้นมีพลังงานมหาศาล พวกเธอห้ามกินอย่างไร้ความยั้งคิดนะ”
พูดจบ ยังให้เสี่ยวกั๋วจื่อมอบครีมแห่งชีวิตให้มังกรละ 100 หม้อ ทำให้สี่มังกรน้อยยิ้มแย้มอย่างมีความสุข
แต่ความอยากของมังกรก็ไร้ขีดจำกัด มังกรพูดว่า “พี่หลัวโหวช่วยให้เตียงผลึกแบบนั้นเพิ่มอีกสักกี่ใบได้ไหม”
“แม่ของฉันบอกให้คุณดูแลฉันนะ”
หลัวโหวเห็นว่าสี่มังกรน้อยยังมีสติปัญญาไม่เปิดกว้าง มิเช่นนั้นคงไม่แปลงร่างเป็นเด็กหนุ่มมนุษย์ จึงยิ้มแล้วพูดว่า “โอเค ให้เพิ่มอีกคนละใบ แต่ห้ามขอเพิ่มอีก ของแบบนี้พี่หลัวโหวก็ไม่มีมากนัก”
หลังจากพาสี่มังกรน้อยออกมา กลับพบว่าที่ประตูมีผู้คนมุงดูอยู่มากมาย นอกจากสาวๆ และเหล่าศิษย์แล้ว บอดี้การ์ดและพี่เลี้ยงต่างก็สนใจมองสี่มังกรน้อยอย่างสนใจ
เถียนจิ้งโทรศัพท์เพื่อสั่งให้ร้านเสื้อผ้าชั้นสูงส่งเสื้อผ้ามา แต่หลัวโหวห้ามไว้ “ไม่ต้องหรอก พวกเขาโตเร็ว บางทีอาจจะโตเป็นผู้ใหญ่ในไม่กี่วันก็ได้”
แต่ได้ยินเสียงเล็กๆ ของเสี่ยวเหยียนพูดว่า “แม้ว่าเราจะเติบโตเร็วในช่วงระยะเวลาหนึ่ง แต่ระหว่างนั้นแม้จะดูดซับพลังงานมากมายก็จะมีการหยุดชะงัก แม้จะกินครีมผลึกทุกสัปดาห์ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามสิบปีกว่าจะเติบโตและกลายเป็นผู้ใหญ่”
ได้ฟังเช่นนั้น หลัวโหวจึงตามใจเถียนจิ้งให้เธอจัดหาเสื้อผ้าท